Ό,τι και να γράψω, δεν περιγράφεται η χαρά μας, η μικρότερή μαςτο πήρε κι εμείς καμαρώνουμε, "διατί να το κρύψωμεν άλλωστε"!
Ολόκληρο Χημικό τελειώσαμε, να μην το καμαρώνουμε;
Επειδή δεν έζησα από κοντά την ορκωμοσία της πρώτης κόρης, τώρα η χαρά ήταν διπλή και πολλαπλή, επιπλέον λόγος, όλη η οικογένεια από δω πέρασε,
εδώ στο Αριστοτέλειο φοίτησε, εδώ "φοιτήτευσε", μόνο όποιος έζησε
φοιτητική ζωή στη Θεσσαλονίκη μπορεί να μας καταλάβει...
Στα δικά μας πάλι, βέβαια ξέρουμε πως τα πράγματα γενικώς είναι ζόρικα,
αλλά δεν "κωλώνουμε", μάλλον ανοίγει ο δρόμος για συνέχεια των σπουδών
έξω, θα δούμε....
Και φυσικά ο δικός μας αγώνας δεν τέλειωσε ακόμα, γεροί νά 'μαστε,
να βοηθάμε τα παιδιά μας, τιμή μας και καμάρι μας...
ΥΓ. Στην ορκωμοσία μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά και τη νεαρή καλή μπλογκέρισσα, την Πέιπερ Πλέιν (κλικ εδώ), αξίζει να την επισκεφθείτε...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΑΠΟΥΡΩ" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
