Ζαχαρίας Παπαντωνίου
TσιριτρόΣέ μια ρώγα από σταφύλι
έπεσαν οχτώ σπουργίτες
και τρωγόπιναν οι φίλοι.
Τσίρι - τίρι, τσιριτρό,
τσιριτρί, τσιριτρό!
Έχτυπούσανε τις μύτες
και κουνούσαν τις ουρές
κι είχαν γέλια και χαρές.
Τσίρι -τίρι, τσιριτρό,
τσιριτρί, τσιριτρό!
Πώ πω πώ πω σε μια ρώγα
φαγοπότι και φωνή!
την αφήκαν αδειανή.
Τσίρι -τίρι, τσιριτρό,
τσιριτρί, τσιριτρό!
Και μέθυσαν κι ολημέρα
πάνε δώθε, πάνε πέρα, τραγουδώντας στον αέρα:
Τσίρι -τίρι, τσιριτρό,
τσιριτρί, τσιριτρό!
Στίχοι απλοϊκοί, που απευθύνονται σε παιδιά και είναι τόσο αληθινοί, κάτι έχουν να πουν και σε μας τους μεγάλους...
ΥΓ. Η ανάρτηση προέκυψε από ένα παλαιότερο σχόλιο του μπλογκοφίλου Fvasileiou, στον οποίο φυσικά είναι αφιερωμένη...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΑΠΟΥΡΩ" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
