Η Ντάλης μι τ΄ς σαράντα τ΄ς λύκ' πίσου απ' τ'ν αβατσνιά!!!
Ηταν η ατάκα της μάνας μου όταν άκουγε κάποια υπερβολή ή ένα χοντρό ψέμμα...
Ο ήρωας της ιστορίας μας, ο Ντάλης, μεγάλος αρχιψεύταρος, είπε στους φίλους του:
-Αρέ πιδγιά, ικεί σιακάτ' στ' Δουπόντσα, ιπρουχτέ που βουσκούσα τα γίδια,
ακούου έναν ρόπουτου, τι να δγιώ! Σαράντα λύκ' πίσου απού μια αβατσνιά!
-Αρέ Κώτσιου, σίγουρα ήταν σαράντα; Τ'ς μέτρησις;
-Δεν ξιέρου, αρέ πιδγιά, μπουρεί να ήταν κι τριάντα!
-Αρέ Κώτσιου, τριάντα λύκ' πίσου απ' τ'ν αβατσνιά;
-Δεν ξιέρου, αρέ πιδγιά, να μην ήταν καμιά εικουσαργιά;
-Αρέ Κώτσιου, είκουσ' λύκ' πίσου απού μια αβατσνιά;
-Δεν ξιέρου, αρέ πιδγιά, εμ να μην ήταν δέκα;
-Αρε, Κώτσιου, δέκα λύκ' πίσου απ' τ'ν αβατσνιά;
-Δεν ξιέρου, αρέ πιδγιά, μπουρεί να ήταν κι πιντιέξ'!
-Αρέ Κώτσιου, πιντιέξ' λύκ' πίσου απ' τ'ν αβατσνιά;
-Δεν ξιέρου,αρέ πιδγιά, μα καναδυό τρεις ήταν σίγουρα!
-Αρέ Κώτσιου, τ'ς είδις;
-Όχ' αρέ πιδγιά, μα τ'ς άκ'σα!
-Τι άκ'σις, αρέ Κώτσιου;
-Να, αρέ πιδγιά, άκ'σα έναν ρόπουτου πίσου απ' τ'ν αβατσνιά!!!
Ρόπουτους, ο θόρυβος.
ΥΓ. Οι φωτογραφίες είναι από τις εικόνες του Google.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΑΠΟΥΡΩ" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
