Στο χωριό μου πρόλαβα τρία παραδοσιακά καζάνια, σήμερα λειτουργούν τα δύο, μαζί με μερικά πιο καινούρια, όπως αυτό της φωτογραφίας...
εδω καταλήγει το..."αγίασμα"...
Το βράσιμο του τσίπουρου ήταν πάντα πανηγύρι, που συνοδευόταν με αναλογο τραπέζι, μεζέδες, λουκάνικα, τσίπουρο, όλοι οι φίλοι περνούσαν από κει, για να ευχηθούν ¨καλά καζάνια", να εκτιμήσου και να τιμήσουν την καινούρια παραγωγή...Ιδιαίτερη περιποίηση περίμενε τη νεολαία, αφού μέσα απο τέτοιες διαδικασίες δενότανε με την παράδοση, θυμηθείτε την πρόσφατη σχετική ανάρτηση (εδώ)...Εδώ ο μερακλής καζανάς ανακατεύει την πρώτη ύλη, τα στέμφυλα...
το σκάλισμα της φωτιάς...
...το προϊόν της πρώτης απόσταξης, "πρώτη στάμνα" το λέμε στον Κολινδρό, πάνω από 30 γράδα (60 βαθμοί αλκοόλ), δεν πίνεται με τίποτα, θυμάμαι στα καζάνια εκείνης της εποχής ο μόνος που το δοκίμαζε ήταν ένας παππούς που στις φλέβες αντί για αίμα έρρεε τσίπουρο, ο άνθρωπος είχε πιει στη ζωή του καζανιές ολόκληρες!
...εδώ ο "καλλιτέχνης" με το γραδόμετρο, το προϊόν της πρώτης απόσταξης μεταβράζεται ώστε η αλκοόλη να περιοριστει ανάμεσα στα18 μέχρι 24 γράδα...
Για το τσίπουρο δείτε αναλυτικότερα εδώ...Οι φωτογραφίες είναι "κλεμμένες" από τον καλό μελισσά, τσιπουρά και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας, τον συμπλόγκερ Φόρη Μουρατίδη (κλικ εδώ) και από την ωραία ομάδα του facebook Η ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΑ ΑΓΡΙΝΆ ΤΗΣ...
Καλό χειμώνα νά' χουμε,παρέα με τα τσιπουράκια μας, εβίβα!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΑΠΟΥΡΩ" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
