Ρολόι στο χέρι, είδος πολυτελείας για τα νεανικά μας χρόνια, φοιτητής
πια πρέπει να πρωτοφόρεσα ρολόι, δε θυμάμαι πότε ακριβώς...
Στο γυμνάσιο ρολόι φορούσαν δυο-τρεις συμμαθητές, παιδιά μη αγροτικών οικογενειών, οι άλλοι μέσα στη φτώχεια μας ούτε στ' όνειρό μας...
-Εκείνη την εποχή, για να φορέσουμε κάτι ξεχωριστό, περιμέναμε το δέμα
απ' την Αμερική. Αδέρφια κι ανίψια του παππού έστελναν συχνά τέτοια δέματα.
Μέσα στο δέμα έβαζαν ένα-δυο καινούρια πράματα κι από και και πέρα ό,τι τους περίσσευε.Για μας όμως ήταν μάννα εξ ουρανού, στιλό, μολύβια,
ξύστρες, σβήστρες, ένα νεανικό μπουφάν με χρώματα και καρεδάκια καουμπόικα, παντελόνι τζιν, στη δεκαετία του '60 αγαθά πολυτελείας, παντελώς άγνωστα σε μας.
Στο τελευταίο δέμα που θυμάμαι, είχε μέσα και μια δεκάδα "ωρολόγια χειρός"! Πασχαλιά στο σπίτι μας! Ελα όμως που δε λειτουργούσε κανένα! Τα κουρντίζαμε
από δω, τα γυρίζαμε από κει, βρε τα βγάζαμε στον ήλιο, βρε στ' απόσκια,
βρε στ' ανήλια, "τ' είχαν τα έρμα και ψοφούσαν", τίποτα! -Θα τα πάμε στον κυρ Θωμά, είπε ο πατέρας, κι ο κυρ Θωμάς, εμπειρικός ρολογάς, απεφάνθη: -Όλα είναι χαλασμένα, βάλτε τα σ'ένα δέμα και στείλτε τα πίσω!
Θα περίμενε κανείς ότι θα απογοητευόμασταν σφόδρα! Όμως όχι, δε στενοχωρηθήκαμε, σε μια εποχή που στερούμασταν βασικά πράγματα, δεν υπήρχε χώρος για τέτοιες απογοητεύσεις.
-Ο ήρωας της ιστορίας μας, παιδί μιας άλλης εποχής και τούτος, είδε σ' ένα ΡΟΜΑΝΤΖΟ "συμπληρώστε το κουπόνι και θα σας στείλουμε το ρολόι που βλέπετε μόνο με 50 δραχμές". Πείθει λοιπόν τον πατέρα του, συμπληρώνει το κουπόνι, έρχεται το ρολόι, ο μικρός φίλος μας το φοράει καμαρωτός στο σχολείο, την ίδια μέρα χιονίζει ασταμάτητα στο χωριό, ο πιτσιρίκος κατεβαίνει για χιονοπόλεμο φορώντας το ρολόι και όπως τινάζει το χέρι του για να πετάξει μια χιονόμπαλα ("μάπα" στο ιδίωμα του ΑΠΟΥΡΩ), κόβεται το λουράκι του ρολογιού, πέφτει στον πάγο το ρολόι και γίνεται κομμάτια! Μπορούμε να φανταστούμε την απογοήτευση του μικρού μας φίλου, ακόμα και τώρα που μου αφηγήθηκε την παιδική ανάμνηση τον έπιασε το παράπονο κι έκλεισε την αφήγησή του με τη φράση "όπου φτωχός κι η μοίρα του"...
-Πάλι στη δεκαετία του "60, ο ξενιτεμένος αδερφός από τη Γερμανία έστειλε ένα ρολόι στον αδερφό του, έναν συμπαθέστατο άνθρωπο με ελαφρά νοητική στέρηση, κι εκείνος έβγαινε στην πλατεία, στην Αγορά του ΑΠΟΥΡΩ, και δείχνοντας το ρολόι έλεγε με καμάρι: -Του βλιέπ'ς αυτόια; Η αδιρφόζουμ μι τό 'στειλιν, απ' τ' Γιρμανία!!!
Σήμερα ποιος δένεται έτσι μ' ένα ρολόι; Ποιος δείχνει στη φόρα το χρυσό ρολόι του; Μα φυσικά ο ένας και μοναδικός, ο Γιώργος Μάγκας! Απολαύστε τον!
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ ΨΗΦΟΘΗΡΙΚΟΝ
Όποιος ψηφίσει σήμερα τον ΑΠΟΥΡΩ, κερδίζει μια βόλτα καβάλα στο γάιδαρο! Με τρεις ψήφους την ημέρα οι βόλτες γίνονται εξαπλασιάζονται! Κι αφού σας έπεισα με την προεκλογική μου προσφορά, πάτε τώρα για την ψήφο εδώ, πάρτε και την ευχή μου, "χαϊρι να δείτε"!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΑΠΟΥΡΩ" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
