Κάπου πήρε το μάτι μου ότι η δήθεν-Μύκονος είναι το ακριβότερο μέρος για διακοπές στην Ευρώπη. Ε, και; Δε θα πήγαινα ποτέ, όσο και να με γοητεύουν οι Κυκλάδες, γιατί μπορεί να έχω ανάγκη τις αποδράσεις, αλλά δεν απολαμβάνω το κωλοπιάσιμο. Ή μήπως όταν πάμε σ’ ένα τέτοιο μέρος μας αρέσει, έστω υποσυνείδητα, ένα είδος ανεξήγητης διαστροφής, να μας… γδέρνουν οι απανταχού επιτήδειοι;
Από τότε που το (αναθεματισμένο;) ευρώ μπήκε στη ζωή μας και οι τιμές πήραν την άγουσα για την κορυφή του Έβερεστ, διαπιστώνω όλο και με μεγαλύτερη σιγουριά ότι εμείς, οι μέσοι καταναλωτές, είμαστε οι κυριότεροι υπαίτιοι για την κατάντια. Εκτός αυτού υπάρχει και το value for money, η σχέση κόστους και τιμής της παρεχόμενης υπηρεσίας ή προΪόντος. Παράδειγμα: στην Κατερίνη θα πιεις σε κεντρική καφετέρια (άλλοι θα το έλεγαν “in” μαγαζί), ανάμεσα στα τσιμέντα και τη ζέστη έναν καπουτσίνο με τέσσερα ευρώ. Στην Σαντορίνη που ήμουν στα μέσα του Ιουλίου ήπια τον ίδιο καφέ στην ίδια τιμή, χαζεύοντας τη μοναδική θέα και χωρίς να βαρούν ηχεία πάνω από το κεφάλι μου πρωϊνιάτικα. Που είναι πιο ακριβό (με την ευρύτερη έννοια) το αγαπημένο ρόφημα; Κρίνετε όσοι διαβάζετε αυτές τις γραμμές…
Δεν είμαι ούτε τσιγκούνης, ούτε κανένας κομπλεξικός. Απλά έχω μια αλλεργία στη μόνιμη διάθεση για κοροϊδία ορισμένων. Ένα τέτοιο προϊόν, όπως ο καφές, το ποτό ή το φαγητό, δεν μπορώ να το δω μεμονωμένα, αποκομμένο από το περιβάλλον, ιδίως όταν μιλάω για το μέρος που ζω μόνιμα, όχι απαραίτητα γι’ αυτό που βρίσκομαι προσωρινά, όπως είναι ένας προορισμός διακοπών. Εξάλλου στις διακοπές, λίγο ή πολύ, βγαίνουμε εκτός προϋπολογισμού, πράγμα που θεωρώ υγιές, μιας και οι αποδράσεις μας είναι πλέον πολύ περιορισμένες. Όταν, όμως, για μια ανθρώπινη συναναστροφή, που αλλάζει τη ρουτίνα και μας απαλλάσσει, προσωρινά έστω, από την πεζότητα της καθημερινότητας, σκέφτομαι ότι θα με κοροϊδέψουν, τότε μιζεριάζω και μετράω τα ψιλά στην τσέπη μου.
Εδώ είναι που κολλάει η καταναλωτική συνείδηση…
- Ποδηλατική Από-Δραση Πιερίας με… πένθος (0)
- Ποια είναι η καλύτερη χώρα για να ζήσει κάποιος; (0)
- Καλό το γραφικό, αλλά… λάθος (0)
- Μεγάλες αντιθέσεις… (part II) (2)
- Μεγάλες αντιθέσεις…. (0)
- Καλοκαιρινά αναγνώσματα: “Υπόθεση αίματος” (0)
- Καλοκαιρινά αναγνώσματα: “Νορβηγικό δάσος” (0)
- Διακοπές… επιτέλους! (0)
- Περί e-banking και προμηθειών (μέρος 2ο) (3)
- Δήλωση κτηματολογίου υποβάλλατε; (0)
Περισσότερα... »

Είχα καιρό να διαβάσω ένα βιβλίο τρόμου που σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως δεν είσαι μόνος μέσα στο δωμάτιο σου σαν

Μη μου παίξετε όλοι τις μωρές παρθένες, αλλά από τότε που έχουμε βάλει DSL το έχουμε «ξεσκίσει» στο download, έτσι δεν είναι είναι; Ταινίες, σειρές, μουσικές, ό,τι μπορεί να φανταστεί κάποιος έχουν (παρα)γεμίσει κατά καιρούς τους σκληρούς μας δίσκους.
Κρίμα που ο
Δεν θεωρώ ότι είμαι ο φανατικότερος των τηλεθεατών του
Ο Λιμπερτί Βαλάνς είναι βαθμοφόρος αστυνόμος ενός τμήματος του Παρισιού και αντι-ήρωας του πολύ καλού
Ο
Τέτοιο “κάψιμο” μ’ αυτή την περιβόητη “βάση του 10”…
Με τρομάζουν οι περίεργοι, ακατανόητοι τίτλοι που διακρίνουν μερικά βιβλία. Οι “δήθεν” λογοτεχνικοί. Έτσι ένιωσα όταν πρωτοείδα στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο τις αναφορές στο
Σε τυχαία σειρά, μικρές, κοφτές ανάσες, που μπορεί να σε κάνουν να χαμογελά, να σκυθρωπιάζεις, να αναρωτιέσαι. Ιστορίες, δήθεν ανεκπλήρωτες, που σ’ αφήνουν να φανταστείς τις εναλλακτικές τους διαδρομές.
Όταν
Ο Τζον Ρέμπους χάνει τον αδερφό του παραμονές της διάσκεψης κορυφής των G8 στο
Το
Δεν είμαι φανατικός ποδοσφαιρόφιλος. Βαριέμαι να στηθώ μόνος μου στην τηλεόραση να δω ένα ματς. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί ν’ ασχολούμαι με κάτι άλλο, να έχω την TV ανοιχτή και να ρίχνω κλεφτές ματιές στις ενδιαφέρουσες φάσεις.
Δώσαμε τους ελέγχους του Α’ τετραμήνου σήμερα. Χαμόγελα, σκυθρωπά πρόσωπα, σκεπτικοί γονείς, ουδέτερες φάτσες, νουθεσίες και επιπλήξεις, ποικιλία συναισθημάτων. Τι άχαρη διαδικασία! Ποιος είμαι εγώ που μπορώ να βάλω στην κλίμακα “χειρότερος…καλύτερος” την αξία και τις επιδόσεις των μαθητών; Τί σύστημα είναι αυτό που επειδή “έχουμε ένα χαρτί” μας θεωρεί κατάλληλους για παιδαγωγούς και “αξιολογητές γνώσεων”; Ιδίως για τα παιδιά της Γ’ λυκείου… Ποιοι είμαστε εμείς που θα πούμε ποιος είναι κατάλληλος και ποιος όχι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση;
…να αφήνεις έναν μεγάλο ηθοποιό να κάνει όλα αυτά που έκανε ο
Η
Σχετικές Καταχωρήσεις
Κλισέ: ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας έντιμος άνθρωπος με καλές προθέσεις. Ναι, το έδειξε μάλιστα αναγνωρίζοντας το λάθος της κυβέρνησής του μετά το ντόρο που έγινε με τα τέλη κυκλοφορίας. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως τον… οίστρο που τους έχεις πιάσει με την "πράσινη" ανάπτυξη, τις "πράσινες" πολιτικές και τα…. πράσινα άλογα. Όταν είδα εκείνο το "περιβαλλοντικά τέλη" στη σχετική ειδοποίηση των τελών, μου γύρισαν τα μυαλά.
Η Λίσμπετ Σαλάντερ, η ιδιόρρυθμη αντι-ηρωίδα του μακαρίτη
Κι όμως, απ’ ότι φαίνεται, πέρα από τη μυθοπλασία, είναι κι αυτή μια χώρα με τις αδυναμίες της, ιδίως σε ό,τι αφορά τη μεταχείριση των γυναικών και το ειδεχθές φαινόμενο του
Υποκλίνομαι στη… μαγκιά του
Το δώρο των πεθερικών μου για τις φετινές γιορτές (έχουμε κοντά γενέθλια με τη γυναίκα μου) ήταν μια
Νευριάζω πολύ όταν ακούω σχόλια του τύπου “πω, πω τι φέσι ήταν αυτό!!” από το κοινό την ώρα που αποχωρεί από τον κινηματογράφο, όπου μόλις έχει παρακολουθήσει ταινίες όπως το
Ο αισιόδοξος τίτλος αυτής της καταχώρησης οφείλεται σε ένα αμιγώς… κομπιουτεράδικο πρόβλημα. Όσοι από εμάς τους “πληροφορικούς” των σχολείων είμαστε μονίμως αντιμέτωποι με το τέρας του… format, λύσεις που επιταχύνουν ή εξαλείφουν εντελώς την εφιαλτικά βαρετή διαδικασία του φορμαρίσματος ενός –σαράβαλου συνήθως- υπολογιστή, είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενες.
Ακόμη μια ταινία επιστημονικής φαντασίας ή μια αλληγορική προσέγγιση “τυχαία” γυρισμένη στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής; Όπως και να το δει κανείς το
Το ομολογώ: μετά την κουραστική φασίνα του Σαββάτου (με πολλές αλλαγές στο σπίτι), κάτσαμε, για αργοπορημένο μεσημεριανό, με δίσκο στα χέρια και μπροστά στην τηλεόραση. Εκείνη την ώρα έπαιζε στον ΑΝΤ1 γνωστό ριάλιτι όπου φιλόδοξα όμορφα κοριτσάκια κυνηγούν το όνειρο… Άσχετα με το αν συμφωνώ ή όχι, είναι δικαίωμά τους (φαντάζομαι και των γονιών τους για τις ανήλικες κουκλίτσες) σε οποιαδήποτε εκπομπή θέλουν.
Σχετικές Καταχωρήσεις
Σχετικές Καταχωρήσεις
Από μέρες τριβελίζει στο μυαλό μου (και στις σημειώσεις μου) μια καταχώρηση που θα αφορούσε το μαθητικό laptop, αλλά δεν αποφάσιζα να κάτσω να την ολοκληρώσω. Ο λόγος είναι απλός: είμαι από αυτούς που έχουν πολλές επιφυλάξεις για το κατά πόσο όλη αυτή η διαδικασία “αξίζει τα λεφτά της” και κυρίως για το αν τελικά ο φορητός υπολογιστής θα αποτελέσει ένα πραγματικό εργαλείο μάθησης για τα παιδιά του γυμνασίου.
Συνδέσεις internet; Απαράδεκτες… Ξέρω ότι οι τεχνικοί του
Σχετικές Καταχωρήσεις
Σχετικές Καταχωρήσεις
Σχετικές Καταχωρήσεις
Σχετικές Καταχωρήσεις
Σχετικές Καταχωρήσεις
