Ο ανταρτοπόλεμος ίσως είναι η χειρότερη μορφή πολεμικής σύγκρουσης. Δεν ακολουθεί κανόνες (αν μπορεί κανείς να πει ότι ο πόλεμος έχει κανόνες…), είναι ύπουλος, ανοργάνωτος και έχει πολλές παράπλευρες απώλειες.
Στη Λιβύη, εδώ και μισό χρόνο περίπου, αυτό ακριβώς συνέβαινε. Ένα ανηλεές κυνηγητό μεταξύ του Καντάφι και των εχθρών του, που σαν αποτέλεσμα είχε την πτώση του καθεστώτος και το θάνατο του δικτάτορα που «κυβερνούσε» τη χώρα τα τελευταία σαράντα και παραπάνω χρόνια, ζώντας ο ίδιος στη χλιδή, ενώ ο λαός δεν ξέφευγε από τον κανόνα που λέει ότι σε κάθε αφρικανική χώρα οι πληβείοι ζούνε στις χειρότερες των συνθηκών.
Αξίζει, όμως, τέτοιος θάνατος, ακόμη και σε κάποιον που έστειλε στον άλλο κόσμο χιλιάδες λαού; Σοκαρισμένος παρακολουθώ την τελευταία εβδομάδα τα ΜΜΕ, με αμείωτη ένταση, να προβάλλουν όλο και περισσότερες εικόνες από τις ειδεχθείς τελευταίες στιγμές του Καντάφι. Και όχι μόνο… Ακόμη περισσότερη αηδία προκαλεί η… έκθεση του νεκρού κορμιού του σε… ψυγείο κρεοπωλείου, σε ένα απάνθρωπο «άρτος και θέαμα» πανηγύρι που όλα τα δυτικά και «πολιτισμένα» κανάλια πρόστρεξαν με ζήλο να απαθανατίσουν. Ο “πολιτισμένος” δυτικός κόσμος έδειξε ακόμη μία φορά (μετά τον απαγχονισμό του Σαντάμ) ότι αρέσκεται στο ματωμένο θέαμα που αφειδώς προσφέρεται στην τηλεοπτική αρένα.
Ποια η ανάγκη να παρακολουθώ επανειλημμένα ένα τέτοιο αποτρόπαιο θέαμα; Τον εξευτελισμό ενός ανθρώπου που ό,τι και να έκανε στη ζωή του άξιζε καλύτερη αντιμετώπιση ιδίως στις τελευταίες του στιγμές, ακόμη -ίσως- μια δίκαιη δίκη.
Ακόμη και αν αποδεχτούμε το γεγονός ότι ο θάνατος ήταν το μόνο επιστέγασμα στην πολυτάραχη «καριέρα» του παράφρονα δικτάτορα, ας μη ξεχνούμε ότι ο τυραννοκτόνος οφείλει να τηρεί στάση ανώτερη του δυνάστη του. Να μην πέσει στην παγίδα του «οφθαλμού αντί οφθαλμού», αλλά να δείξει ότι πραγματικά αντιλαμβάνεται το σεβασμό απέναντι στην ανθρώπινη ζωή. Έτσι μόνο θα ξεχωρίσει από το «θύμα» του και δεν θα καταντήσει ακόμη ένας ψυχρός δήμιος…
Το παράδειγμα μπορεί να είναι τετριμμένο αλλά ας θυμηθούμε πως ο Ομηρικός Αχιλλέας, όταν εκτόνωσε το μένος του σέρνοντας το σώμα του νεκρού Έκτορα με το άρμα του, το έδωσε πίσω στους συγγενείς του… πράγμα που δεν έκαναν οι βέβηλοι «επαναστάτες» της Λιβύης…
- Share this on del.icio.us
- Share this on Facebook
- Email this via Gmail
- Add this to Google Reader
- Share this on LinkedIn
- Stumble upon something good? Share it on StumbleUpon
- Tweet This!
- Διλήμματα χωρίς ουσία (0)
- Λαϊκίζοντας… (0)
- Περί αναρχίας… (0)
- Μαθήματα ηρεμίας (0)
- Περί τραμπουκισμού (2)
- “Σοβαρές” ειδήσεις… (1)
- Το τέλος της… τσίπας (1)
- Μόνιμα αναπάντητα ερωτήματα… (0)
- Ο «πολιτισμός» της συζήτησης (0)
- Ένα τυπικό οικογενειακό πρωϊνό… (0)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μιλώντας για τα πάντα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
