Δύο χρόνια πριν, το ΠΑΣΟΚ αφήνοντας δέκα μονάδες πίσω την παραπαίουσα κυβέρνηση Καραμανλή ήρθε θέλοντας να αναπτερώσει την ελπίδα στη χώρα που η λαμογιά και η κοινωνική αδικία είναι εθνικό σπορ για κάθε “περήφανο” κάτοικό της. Ήμουν κι εγώ ένας από τους ψηφοφόρους που εμπιστεύτηκαν τα ηνία της ταλαίπωρης Ελλάδας στον πολλά υποσχόμενο (τότε) νέο πρωθυπουργό (είχα γράψει σχετική καταχώρηση…).Σήμερα, όμως, προσπαθώντας να κάνω έναν πρόχειρο απολογισμό συμπεραίνω απλά πως τίποτα δεν άλλαξε. Οι είλωτες παραμένουν είλωτες (δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο χειρότερο ουσιαστικό να τους περιγράψει…), τα λαμόγια παραμένουν λαμόγια και οι εξουσιολάγνοι παραμένουν εξουσιολάγνοι, αυτά τα πρόσωπα που μετά το “λεφτά υπάρχουν” κατάφεραν να εφεύρουν το σύνθημα “δεν υπάρχει μία…”.
Απ’ ότι φαίνεται θα γίνουν εκλογές, το δημοψήφισμα -καλώς ή κακώς- θα το αποφύγουμε. Τί έχουμε να περιμένουμε από αυτές; Θα επικρατήσει ο δικομματισμός (και πάλι) ή δε θα σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση; Ερωτήματα που μόνο εμείς, οι απλοί ψηφοφόροι, θα μπορέσουμε να απαντήσουμε με την ψήφο μας. Μια ψήφο ευθύνης, αποτέλεσμα κριτικής σκέψης, χωρίς στείρες και αναχρονιστικές κομματικές προσκολλήσεις.
Η άλλη εναλλακτική (το διάβασα μόλις τώρα που γράφω αυτά…) είναι η μεταβατική κυβέρνηση με τον πομπώδη τίτλο “εθνικής σωτηρίας”. Δηλαδή, ένα ακόμη πείραμα, όχι απαραίτητα κακό, από τη στιγμή που οι πάλαι ποτέ κομματικές ιδεολογίες, στα πλαίσια του ενιαίου ευρωπαϊκού οικονομικού συστήματος, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί στη λήθη της ιστορίας. Νομίζω πως είναι η καλύτερη λύση αυτή τη στιγμή, τουλάχιστο μέχρι να κατευναστούν τα (δικαιολογημένα) εξαγριωμένα πλήθη του κόσμου που βογκάει υπό το βάρος των αλλεπάλληλων μέτρων και των ακόμη περισσότερων παλινωδιών της κυβέρνησης. Τα πρόσωπα που την επανδρώνουν είναι ένα μεγάλο ερώτημα. Πέφτουν ονόματα στο τραπέζι, αλλά ο ραγδαίος χαρακτήρας των εξελίξεων δεν αποκλείει τις εκπλήξεις (όχι δεν εννοώ τον Μητσοτάκη… 
!).
Με μεταβατική ή όχι κυβέρνηση, οι εκλογές θα έρθουν σύντομα. Ίσως είναι η μοναδική φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία που η σημασία τους ξεφεύγει από τα στενά θεσμικά πλαίσια, αλλά αφορά στη σωτηρία της χώρας. Σημασία που πρέπει να δώσουμε ΕΜΕΙΣ ως ψηφοφόροι, προσπαθώντας να συνδυάσουμε με την επιλογή μας τη προσωπική μας επιβίωση με την εθνική σωτηρία.
Σχετικές Καταχωρήσεις- Το ωραίο μας τσίρκο (0)
- Η σαγήνη της εξουσίας (0)
- Γράμμα από έναν ανώνυμο ψηφοφόρο προς τον καινούριο πρωθυπουργό (0)
- Κράτα μικρό καλάθι… (0)
- Τι θέλω ν’ ακούσω μέχρι τις 4 του Οκτώβρη (0)
- Το “ιστορικό” και το επουσιώδες (0)
- Λέμε “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα… (0)
- Με τους επιτηρητές θα πετύχουμε στις εξετάσεις; (0)
- Η κομματική πειθαρχία ξεκινάει από τους πολίτες (0)
- Λαϊκίζοντας… (0)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μιλώντας για τα πάντα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
