Έτος 2030:γράμμα από τον γιο μου, που μόλις θα έχει τελειώσει το λύκειο (αν το τελευταίο υπάρχει ακόμη…)
Γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε; Μήπως φταις εσύ;
Γιατί δεν μπορώ να δω το μέλλον μου με αισιόδοξη ματιά;
Γιατί ψήφιζες αυτά τα καθίκια που βούλιαξαν τους νέους σ’ αυτό το τέλμα; Γιατί δεν τους “μαύρισες” πριν γίνουν επικίνδυνοι;
Γιατί δεν “αγανάκτησες” στις πλατείες όταν έπρεπε; Γιατί δεν πάλεψες, αλλά ζούσες στην αποχαύνωση του καναπέ;
Γιατί ήσουν λαμόγιο και κοιτούσες πως θα γλιτώσεις το φόρο;
Γιατί έδωσες φακελάκι;
Γιατί τα πήρες “μαύρα”;
Γιατί δεν ζητούσες αποδείξεις και άφηνες τους επιτήδειους να πλουτίζουν, ενώ εσύ μονίμως ήσουν με το σταυρό στο χέρι;
Γιατί χρεώθηκες με δάνεια νομίζοντας ότι θα είσαι μια ζωή στην υποτιθέμενη χλιδή;
Γιατί νόμιζες ότι μόνο με το φιλότιμο και το μεράκι θα πρόκοβες;
Γιατί δεν έγινες… μετανάστης πριν ακόμη με γεννήσεις;
Γιατί, ρε γαμώτο, με γέννησες;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μιλώντας για τα πάντα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
