Όσοι έχετε παρακολουθήσει παλιότερα το “Heroes” (η πρώτη season αξιολάτρευτη, από την δεύτερη και μετά άρχισα να τα… χάνω) ή τις ταινίες της σειράς “X-Men” θα βρείτε πολλές ομοιότητες με τους “Alphas”. Μια ομάδα συνηθισμένων, καθημερινών ανθρώπων που διαθέτουν εξαιρετικές ικανότητες. Έχουν σαν αρχηγό τον Dr. Rosen που υποδύεται ο έμπειρος (δείτε τον στο “Good Night and Good Luck” και θα με θυμηθείτε…) David Strathairn. O Rosen είναι ψυχολόγος, ο μόνος από την ομάδα που δεν έχει καμία απολύτως υπερ-ικανότητα πέρα από την μεγάλη επιστημονική του εμπειρία σε θέματα που αφορούν τέτοιους ανθρώπους. Είναι μια πατριαρχική μορφή, τους προστατεύει και προσπαθεί να τους κάνει να αισθάνονται εντάξει με τη διαφορετικότητά τους.
Η ομάδα αποτελείται από έναν θηριώδη πρώην πράκτορα του FBI, τον Μπιλ, που μπορεί να αποκτά υπερφυσική δύναμη όποτε το επιθυμεί, τη Ρέιτσελ που μπορεί να ενισχύει όποτε χρειάζεται επιλεκτικά μία από τις αισθήσεις της, τη Νίνα που μπορεί να επιβάλλει σε κάποιον τη θέλησή της (ένα είδος πρόσκαιρου υπνωτισμού) και τον Γκάρι έναν… αυτιστικό που μπορεί και “βλέπει” όλα τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα (ακούει τηλεφωνικές κλήσεις, σερφάρει στο internet κλπ). Στην ομάδα προστίθεται και ο Κάμερον που είναι άριστος στο… σημάδι με έναν περίεργο τρόπο.
Αν κάποιο ξεχωρίζω είναι ο αυτιστικός Γκάρι, μια μορφή αντιήρωα, με πολλές εμμονές, αλλά και πολύ χιούμορ. Υποδειγματική ερμηνεία πραγματικά από τον άγνωστο -σε μένα τουλάχιστον- Ryan Cartwright.
Αυτή η ομάδα, υπό την επίβλεψη του Υπουργείου Άμυνας, έχει ως στόχο να εντοπίζει, άλλους τέτοιους “διαφορετικούς” ανθρώπους, οι οποίοι άλλοτε ανήκουν στους “κακούς” και άλλοτε όχι. Συγχρόνως, έχει να αντιμετωπίσει μια αόρατη εχθρική ομάδα, με το όνομα “Κόκκινη Σημαία” (υπονοούν κάτι έναντι του κομμουνιστικού κινδύνου;), που έχει ως στόχο να κάνει τους “Alphas” γνωστούς στην κοινωνία, να μην παραμένουν στο σκοτεινό περιθώριο, πράγμα που δε θέλουν οι αρχές. Το κάθε επεισόδιο είναι αυτοτελές, αλλά επειδή υπάρχει ένα γενικότερο θεματικό πλαίσιο και εξέλιξη, καλό θα ήταν να τα δούμε όλα από την αρχή.
Διάχυτη παντού η συζήτηση περί διαφορετικότητας, διλήμματα που έχουν να κάνουν με την αποδοχή ή όχι, ανθρώπων “εξαιρετικών” ικανοτήτων, από την κοινωνία και κατά πόσο αυτοί θα εναρμονιστούν με το συνηθισμένο ή το συγκαταβατικό.
Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα με τη σειρά, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν διασκέδασα παρακολουθώντας τη. Νομίζω, πάντως, ότι χωρίς την ηγετική φυσιογνωμία του Strathairn, δε θα ήταν τόσο αξιόλογη. Πέρα από αυτό, αν και επιστημονικής φαντασίας, δε δίνει έμφαση στα ψηφιακά εφέ και τον στείρο εντυπωσιασμό. Αντιθέτως, διαθέτει έξυπνους διαλόγους, μετρημένα κυνηγητά και πυροβολισμούς, προσπαθώντας να τηρήσει σωστές αναλογίες, πράγμα που το καταφέρνει.
Τη συνιστώ σίγουρα σε όσους διασκέδασαν με το “Heroes”. Οι υπόλοιποι μπορεί να δυσκολευτούν, αλλά αξίζει τον κόπο να δοκιμάσετε ένα δύο επεισόδια. Ιδίως τα τελευταία της σεζόν διαθέτουν εξαιρετική κορύφωση και μας προετοιμάζουν για τη δεύτερη περίοδο που ανακοινώθηκε ότι θα κάνει την εμφάνισή της το καλοκαίρι του 2012.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μιλώντας για τα πάντα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
