Αυτό που καταφέρνει ο Άδωνις με την αλλαγή των πινακίδων στο υφυπουργείο που ανέλαβε, είναι να γίνεται γραφικός, κάτι που δεν πρέπει να προκαλεί καμία απολύτως έκπληξη, εξάλλου η πολιτική του “καριέρα” ως τώρα μόνο φωνακλάδικες γραφικότητες έχει να επιδείξει. Αν θεωρεί ότι με τα… περίεργα αρχαιοπρεπή βίτσια του προσελκύσει τους Έλληνες εφοπλιστές να επιστρέψουν στην Ελλάδα, τότε έχει καλώς… αλλά φαντάζομαι τα ειρωνικά μειδιάματα των απανταχού καραβοκύρηδων στο άκουσμα της είδησης της υπουργοποίησης του Γεωργιάδη.
Ας μη ξεχνούμε, από την άλλη, ότι είναι δημοκρατικά εκλεγμένος εκπρόσωπος του ελληνικού κοινοβουλίου. Ούτε έκλεψε τη θέση, ούτε τη σφετερίστηκε. Αν κάποιοι (πολλές χιλιάδες σταυρούς μάζεψε στις πρόσφατες εκλογές…) βρήκαν στο πρόσωπό του, το εκπρόσωπό τους, καλά να… πάθουμε που τον ανεχόμαστε.
Αυτό που θα έπρεπε να ενοχλεί πάνω απ’ όλα δεν είναι η αλλαγή των πινακίδων, αλλά τα χρήματα που απαιτήθηκαν γι’ αυτή, όσο λίγα να είναι. Δεν μπορώ να κατανοήσω τις δηλώσεις περί περιορισμού του σπάταλου δημοσίου, ενώ συγχρόνως με τον κάθε ανασχηματισμό οι ανακαινίσεις πέφτουν σύννεφο…
Ίσως, πάλι, το μόνο έργο που δύναται να επιτελέσει ο νέος υφυπουργός είναι αυτό, γιατί στον νευραλγικό τομέα της ελληνικής ναυτιλίας δε βλέπω καμιά ιδιαίτερη προκοπή, ακόμη και όταν είχαμε πολύ πιο έμπειρους υπουργούς.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μιλώντας για τα πάντα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
