Για ποιους Έλληνες μιλάμε;
Η άγρια Δύση εισέπραξε επιδερμικά τα Ελληνικά νάματα που έκλεψε ή της δόθηκαν για να τη θρέψουν, δεν τα αισθάνθηκε ποτέ, και τρόπον τινά φέρει βαρέως ότι τα καλύτερα δομικά στοιχεία της τα οφείλει στον Ελληνικό πολιτισμό. Το ίδιο αισθάνεται και κάθε ευεργετημένος παγαπόντης. Στο τέλος στρέφεται εναντίον του ευεργέτη του, δεν υπάρχει χειρότερος εχθρός από αυτόν. Έτσι η Δύση καλλιέργησε ανέκαθεν μια ψυχολογική ανάγκη υπέρβασης, γνωστή στην Ψυχολογία ως πατροκτονία. Είναι η απόπειρα "απογαλακτισμού" της. Σ' αυτό (για να το πούμε κάπως) συνίσταται η λεγόμενη "συνωμοσία" κατά της Ελλάδας. Η δε ορολογία της συνωμοσιολογίας είναι στην επικαιρότητα. Όπως επίσης και η δική μας επίτευξη να επιβεβαιώσουμε πλήρως τις λοιδορίες της Δύσης! Αλλά, πλέον, είναι ανάγκη να ξεκαθαρίσουν ορισμένες βασανιστικές έννοιες. Πριν απ' όλα όμως πρέπει να καταλάβουμε, ότι δεν έχουμε δικαίωμα να καμαρώνουμε σαν τα παγώνια για την αρχαία αίγλη, ούτε να προσδοκούμε καλύτερη μεταχείριση από την Δύση εξ αιτίας όσων αυτή πήρε από τους Έλληνες. Αν και - λόγω γλώσσας ή διαμονής στον τόπο αυτό - είμαστε διαχειριστές της Ελληνικής αίγλης, ΔΕΝ μας ανήκει.
Ο Έλληνας δεν λοιδορείται σήμερα για πρώτη φορά στην Ιστορία. Ο Γραικός (του οποίου το όνομα έδωσαν σ' αυτό το κρατίδιο μετά την επανάσταση του '21) έγινε για τους Δυτικούς ο επιπόλαιος και ο τυχοδιώκτης! Ήταν μια περιφρόνηση και αυτή, μία πρώιμη ταπείνωση, η οποία δεν βασιζόταν και σε απολύτως αντικειμενικά κριτήρια! Σαν ετούτη τώρα του κλέφτη, του ψεύτη, του απατεώνα. Λοιπόν, «κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια». Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κάθε τέτοια απαξίωση (παλιότερα για τον Γραικό, σήμερα για τον Έλληνα) ήρθε από την Δύση. Αλλά κι εμείς εδώ σπεύσαμε να υιοθετήσουμε και τις δύο αυτές απαξιώσεις. Επειδή προφανώς κάναμε ό,τι ήταν δυνατό για να επιβεβαιώσουμε τις κατηγορίες ...;
Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι Δυτικές γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Ισπανικά, προφανώς εξ αιτίας της Λατινικής) ονομάζουν τον Έλληνα Γραικό, ενώ οι Ανατολικές γλώσσες λένε τον Έλληνα Yunan ή Yavan (Ίωνα).
Η τωρινή κρίση (που θα κρατήσει πολύ) ξεκίνησε το Φθινόπωρο του 2008 ως Αμερικανική, έγινε σε λίγους μήνες Ελληνική, για να γίνει το 2010 Ευρωπαϊκή και τώρα παγκόσμια, αφού προηγουμένως ενοχοποίησε και υπέδειξε ως φταίχτη του "ντόμινο" στα μάτια της Οικουμένης την Ελλάδα, την χρησιμοποιεί πλέον ως υπόδειγμα διαφθοράς.
Λοιπόν, να το ξακαθαρίσουμε σε όλους τους τόνους: Δε μιλούμε για το αποτυχημένο αυτό Ελληνικό κράτος, δε μιλούμε γι' αυτό το σκουπίδι. Δε μιλούμε για τους «Έλληνες» που με κάθε τρόπο επιδόθηκαν επί 36 χρόνια στη ρεμούλα και στο πλιάτσικο του Δημοσίου Ταμείου του κράτους και μάλιστα στο όνομα της Δημοκρατίας. Ούτε για τους Γραικύλους που από ιδρύσεως αυτού του κράτους προδίδουν αυτόν τον τόπο. Μιλούμε για τους φωτεινούς Έλληνες. Γι' αυτήν την άλλη Ελλάδα μιλούμε.
Τώρα, ποιοι ακριβώς είναι οι φωτεινοί Έλληνες, πού βρίσκονται κρυμμένοι και δεν τους βλέπουμε, είναι ένα μεγάλο θέμα. Θα σημειώσουμε ότι η έννοια του Έλληνος ΔΕΝ είναι αυτή του πολίτη ενός κράτους, πολλώ δε μάλλον αυτού εδώ του μίζερου κράτους, αλλά (τουλάχιστον στην πρωτογένειά της η λέξη) είναι μια πνευματική (όσο και οικουμενική) ιδιότητα που σημαίνει τον φωτεινό ή, μάλλον, τον λαμπρό, τον υπέρλαμπρο τρόπο ζωής, δηλαδή τον θεϊκό τρόπο ζωής.
Ας δούμε σ' αυτό το σημείο και την αληθινή σημασία του τόσο παρεξηγημένου ρήματος «πας μη Έλλην βάρβαρος», το οποίον σαφώς δεν αφορά τον πολίτη του αρχαίου (πολλώ δε μάλλον του νεοελληνικού) κράτους σε αντιπαράθεση με τον πολίτη κάποιου άλλου κράτους! Είναι βάρβαροι, όσοι χρησιμοποιούν με αυτήν την έννοια αυτόν τον λόγο. Μιλούν για πράγματα που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους. Η ρήση αφορά εκείνη την θεϊκή, την οικουμενική πνευματική ιδιότητα που λέγαμε, σε πλήρη αντιπαράθεση με την (αντι)ανθρώπινη βαρβαρότητα. Απόδειξη στέρεη, ότι, το επίμαχο αυτό ρητό πρωτοεμφανίζεται σε κείμενο του Λατίνου Γραμματικού Honoratus, ο οποίος κάνει «σχόλια στην Αινειάδα» του Βιργιλίου, τον 4ο αιώνα μ.Χ., επί Ρωμαιοκρατίας δηλαδή, όταν η πάλαι ποτέ Ελληνική πόλη - κράτος έχει αφομοιωθεί προ πολλού από την Ρωμαϊκή εξουσία, όταν δηλαδή μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια ότι Έλλην δεν θεωρείται ο πολίτης του κράτους, αλλά ο έχων ορισμένη πνευματική ιδιότητα, ο έχων ορισμένο (και δη φωτεινό) τρόπο ζωής.
Με τη σκέψη ότι οι Έλληνες ανέκαθεν θεωρούνταν κάτι άλλο, μα και κάτι ανώτερο και πολύ ευρύτερο από τον απλό πολίτη μιας πόλης - κράτους του Ελλαδικού χώρου, πολλώ δε μάλλον από τον πολίτη ενός κράτους σαν το δικό μας, θα επιχειρήσουμε εδώ μια άλλη ανάγνωση του μύθου του Δευκαλίωνα.
Κατ' αρχήν, κάτι περισσότερο από μας φαίνεται να ήξεραν επ' αυτού κάποιοι ξένοι, οι οποίοι και επέβαλαν την ονομασία του νεοελληνικού κράτους ως Greece, δηλαδή Γραικία, αντί (όπως αυτοονομαζόμαστε εμείς) Ελλάδα. Ότι αυτοί ήξεραν κι εμείς δεν ξέρουμε, σημαίνει ότι κάτι ξεχάσαμε στην πορεία.
Ο Αδαμάντιος Κοραής προτιμούσε τη Γραικία, αντί της Ελλάδας, επειδή, καθώς έλεγε «έτσι μας ονόμασαν τα φωτισμένα έθνη της Ευρώπης».
Μυθολογικά, ο Γραικός, (γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, ή, κατά τον Ησίοδο, γιος του Δία και της Πανδώρας) αδελφός του Έλληνα, γεννήθηκε κανονικά, όπως όλοι οι άνθρωποι, δια τοκετού, ενώ ο Έλληνας ή μάλλον (θα έπρεπε να λέμε) οι Έλληνες γεννήθηκαν από ...; πέτρα! Οι γιοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας είναι φτιαγμένοι από πέτρα! Θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε το μύθο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας με την εκδοχή ότι οι Έλληνες δεν κατάγονται από έναν πρόγονο, τον Έλληνα (στον οποίο μεταμορφώθηκε η πρώτη πέτρα που πέταξε πίσω του ο Δευκαλίων) δεν είναι ΕΝΑΣ ο Έλλην, είναι ευάριθμοι Έλληνες (δε λέμε «πολλοί») είναι όλες οι "πέτρες" που (μετά τον κατακλυσμό, κατ' εντολήν του Διός, δια του Ερμή) πέταγε ο Δευκαλίων πίσω του και Ελληνίδες είναι όλες οι πέτρες που πέταγε η Πύρρα πίσω της. Άνδρες και γυναίκες ισότιμοι και ισάξιοι, μια γενιά. Η ερμηνεία αυτή θα εξηγούσε και άλλες πτυχές του ζητήματος, όπως για παράδειγμα το αυτεξούσιον του Έλληνα - κάθε πέτρα έχει τον τύπο της! Θα οδηγούσε δε και σε παρατηρήσεις του τύπου «οι Έλληνες είναι ακόμα σήμερα, όσοι ακριβώς δημιουργήθηκαν τότε». Έλληνες είναι οι ιερείς του πανάρχαιου Μαντείου της Δωδώνης, αλλά αργότερα και το Θεσσαλικό Ελληνικό "φύλο" με αρχηγό τον άτρωτο και ανίκητο Αχιλλέα, με την "πανοπλία" του οποίου ο Μέγας Αλέξανδρος κυρίευσε την Ασία.
{Αλήθεια, τι την χρειαζόταν την ασπίδα, τι πρόσφερε στον άτρωτο Αχιλλέα ένα αμυντικό όπλο; Φτιαγμένη από τον θεό Ήφαιστο (όπως άλλωστε και ο κεραυνός του Διός) η ασπίδα αυτή πιθανότατα ήταν κάτι πολύ διαφορετικό από τις συνήθεις αμυντικές ασπίδες και για την οποία μετά το θάνατο του Αχιλλέα έγινε σκληρή μάχη ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Αίαντα για το ποιος θα την πάρει. Ειδικό ενδιαφέρον έχει δε και η περιγραφή του Ομήρου (σε μετάφραση Ιάκωβου Πολυλά) που αφηγείται πώς, κατά παραγγελίαν της Θέτιδος, ο Ήφαιστος κατασκευάζει την ασπίδα: « ...; με σφουγγάρι εκάθαρε το πρόσωπο, τα χέρια, τον τράχηλον τον δυνατόν, τα δασερά του στήθη. Χιτώνα ενδύθη, εφούχτωσε σκήπτρο παχύ κι εβγήκε χωλαίνοντας. Και ανάλαφρα τον Κύριον (Ήφαιστον) εστηρίζαν θεράπαινες ΟΛΟΧΡΥΣΕΣ ΣΑΝ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΟΡΑΣΙΑ, δύναμιν έχουν και φωνήν, νουν έχουν εις τες φρένες και τεχνουργήματα έμαθαν από τους αθανάτους. Εκείνες τον επρόσεχαν ...;». Η περιγραφή δεν θυμίζει τάχα σύγχρονο επιστήμονα που τον βοηθάνε ρομπότ (φτιαγμένα όμως από χρυσάφι!...) μέσα στο αποστειρωμένο εργαστήριό του; Ναι! Είναι δε γνωστό, ότι εντεταλμένος να κουβαλά την ιερή ασπίδα του Αχιλλέα, ήταν ο υπασπιστής του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πευκέστας. Στην πόλη των Μαλλών, στις Ινδίες, ο Αλέξανδρος ανέβηκε μόνος του με μία σκάλα στα τείχη της πόλης. Τον ακολούθησαν ο Πευκέστας, ο σωματοφύλακάς του Λεοννάτος και ο διμοιρίτης Αβρέας. Οι Μαλλοί τον περικύκλωσαν στην Ακρόπολη και μάλιστα ένα βέλος τους χώθηκε στο στήθος του, παραλίγο να τον σκοτώσει. Ο Αλέξανδρος βρέθηκε μόνος του μπροστά στο πλήθος των εχθρών, τους πέταγε πέτρες για να τους απωθήσει, έβαλε την πλάτη του στον τοίχο, για να καλύψει τα νώτα του. Τον έσωσε ο Πευκέστας χρησιμοποιώντας την ασπίδα του Αχιλλέα ...;
Αν και είναι γραμμένο ότι ο Αλέξανδρος πήρε την τρομερή ασπίδα από τον Ελληνικό ναό της Ίλιδας Αθηνάς στην Τροία, καλό, καίριο ερώτημα είναι, επίσης, πώς η «ιερή ασπίδα του Αχιλλέα» (ή μάλλον η πανοπλία του Αχιλλέα) βρέθηκε ενεργή και επίσης ανίκητη στα χέρια του Αλέξανδρου εννιακόσια περίπου (ή - κατ' άλλους - τρεις χιλιάδες) χρόνια μετά τον Τρωικό Πόλεμο ...; Μήπως ΕΤΣΙ μπορεί να βρεθεί ξανά στα χέρια των Ελλήνων, ύστερα από 2.340 τόσα χρόνια;
Είναι γνωστό ότι με εντελώς αστοιχείωτο τρόπο απαγόρεψαν τις ανασκαφές στην όαση της Σίβα. Ίσως σκέπτονται ότι, όταν βρεθεί ο τάφος του Αλεξάνδρου, θα βρεθεί και η ασπίδα του Αχιλλέα ...;Αν και για την άλωση της Τροίας δεν ήταν αρκετή. Χρειάστηκε να βάλει το χέρι του (ή μάλλον το μυαλό του) και ο πολύτροπος Οδυσσέας ...;}
Οι Έλληνες, λοιπόν, είναι οι θείοι των απογόνων του Γραικού, όχι, οι Έλληνες δεν είναι οι θείοι, αλλά οι θεοί των Γραικών (και των Πελασγών ή των Ελληνοφώνων). Η δε λέξη «θεός» προφανώς δεν έχει την έννοια, την οποία του προσδίδουν οι χριστιανοί, να το εξηγούμε κι αυτό, επειδή (με βάση αυτήν) δολίως παρερμηνεύονται τα λεγόμενα. Οι θεοί των Ελλήνων ήταν μόνο σύμβολα υψηλών εννοιών και ακατάλυτων Αρχών. «Οι θεοί ζουν μέσα μου» ψιθύρισε η φιλόσοφος Υπατία, λίγο πριν διαμελιστεί από τους φανατικούς χριστιανούς.
Το σημειώνουμε, επειδή από τους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού με τη λέξη «Έλλην» εννοείτο ο ειδωλολάτρης, λέξη άκρως συκοφαντημένη κι αυτή, αφού η λέξη «είδωλον» σημαίνει «το είδος (δηλαδή η μορφή) του Όλου», ίσον, ο (Ένας) Θεός.
Όμως αυτό αποτελεί απόδειξη ότι οι συκοφάντες των Ελληνικών εννοιών και οι συστηματικοί στρεβλωτές των Ελληνικών λέξεων δεν εννοούσαν τη φυλή, αλλά τη θρησκεία, ας πούμε, της φυλής, την ΙΔΕΑ της φυλής. Μ' αυτήν είχαν πρόβλημα. «Δεν είμαστε Έλληνες, είμαστε χριστιανοί», έλεγε ο Πατροκοσμάς! Και με αυτή την παραποίηση πέτυχαν να καταστήσουν λογικοφανή την άθλια συκοφαντία τους, ότι δηλαδή οι (πολλοί δήθεν) θεοί των Ελλήνων αποτελούσαν τον αντίποδα του Ενός και μοναδικού Θεού των χριστιανών. Τον οποίο, σημειωτέον, «Ένα Θεό» έκλεψαν από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο. Άσε δε που «Θεός» είναι ο Deus των Λατίνων και ο Deus των Λατίνων είναι ο Δίας των Ελλήνων ...;
Στους Γραικούς (αλλά και σε όσες άλλες φυλές Ελληνοποιήθηκαν για να γίνει η αρχαία πόλη - κράτος ή και το νεοελληνικό κράτος σήμερα) οι Ελληνικές ιδιότητες και τα γνωρίσματα προκύπτουν από την γνώση και την χρήση της Γλώσσας, από τις αξίες που η Γλώσσα κουβαλά, απ' ό,τι τελοσπάντων αυτή δημιουργεί, ό,τι από αυτήν συνεπάγεται. «Είμαστε ό,τι τρώμε» δε λέει η Επιστήμη; Ναι! Λοιπόν, «είμαστε και ό,τι μιλάμε» ...; Η Ελληνική Γραφή δόθηκε τέλεια στους ανθρώπους από τους θεούς, όταν ο Λόγος (που μέχρι την ημέρα της "πτώσης" ήταν ακέραιος, τέλειος στην ηχητική του εκφορά και δεν χρειαζόταν γραφή) έπρεπε να "κρυφτεί" μέσα στο πλήθος για να διασωθεί η ψυχή και η ουσία του. Και τον έκρυψαν μέσα στις (Ελληνικές) λέξεις. Οι οποίες είναι σύμβολα του Λόγου, οι έννοιες των λέξεων δεν είναι φανερές στον αδαή. Μπορεί λοιπόν να «είμαστε και ό,τι πιστεύουμε». Αν όμως είν' έτσι, έχουμε μία πρώτης τάξεως ερμηνεία της παταγώδους αποτυχίας του νεοελληνικού κράτους, το οποίο ΔΕΝ κατανοεί αυτό που ομιλεί, κανείς δηλαδή δεν καταλαβαίνει κανέναν ...;
Η Γλώσσα λοιπόν είναι η ζωτική Συλλογική Συνθήκη που προσδίδει ορισμένα χαρακτηριστικά στους ανθρώπους και δημιουργεί, ας πούμε, μία φυλή, ένα έθνος. Καλλιεργεί, εξυψώνει και εξευγενίζει τον άνθρωπο. Εάν - κατά συνέπεια - το νεοελληνικό κράτος μιλούσε (και αισθανόταν) την αρχαία Ελληνική γλώσσα, τον Λόγο (και την γραφή) δηλαδή που παρέδωσαν στους ανθρώπους οι θεοί, αν το νεοελληνικό κράτος δεν μιλούσε αυτή την παρακμιακή εξέλιξη της αρχαίας γλώσσας που σήμερα σχεδόν βαρβαρικά προφέρει, όλα σήμερα θα ήταν λαμπρά. Η Ελλάς θα ήταν ένα αστέρι στον ουρανό της οικουμένης, ΔΕΝ θα ήταν ένα σκουπίδι ...;
Με αυτή την προσέγγιση μπορεί να εξηγηθεί άριστα γιατί η πανσπερμία των νεοελλήνων μιλάει τόσο κακά Ελληνικά (μιλούν και γράφουν κακά Ελληνικά επειδή δεν είναι η μητρική τους γλώσσα ή επειδή, ως ξένοι, αγνοούν το βαθύτερο νόημα του Ελληνικού Λόγου, είναι σα να οδηγεί ο φορτηγατζής λεωφορείο και μεταχειρίζεται τους ανθρώπους ως μπόγους) μπορεί επίσης να γίνει αντιληπτό πόση πνευματική, αλλά και πολιτική ζημιά κάνει η "μαλλιαρή" του ΚΚΕ ή ο εκτεταμένος πλέον συρμός των νεοελλήνων να ανακατεύουν στην καθημερινή εκφορά του Λόγου τις Ελληνικές λέξεις (έστω αυτές τις ανάπηρες Ελληνικές λέξεις) με Αγγλικές ή άλλες ...;
Μπορείτε επίσης να φανταστείτε πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά στη συνέχεια, όταν η Ελληνική γλώσσα (μικρή, λέει, επειδή την ομιλούν λίγοι) θα εκπέσει τελείως. Δεν θα είναι η κατάρρευση της Ελλάδας, αλλά της υφηλίου ...; Επειδή η Ελληνική γλώσσα δεν είναι μια εξελικτική κατασκευή ενός λαού, είναι ο θεϊκός κώδικας ζωής που δόθηκε στην ανθρωπότητα από τους Έλληνες. Με άλλα λόγια, η Ελληνική Γλώσσα, όπως και ο χρυσός, δεν εξελίσσεται, μόνο διαστρεβλώνεται ...;
Οι Έλληνες ήταν και έμειναν για πάντα λίγοι, όσοι δηλαδή ήταν και οι "πέτρες" του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, επειδή, όσοι γίνονται από "πέτρα" γίνονται μόνο μία φορά, όμως κρατάνε για πάντα... Η "πέτρα" διαθέτει μια αθανασία, ζει εκατοντάδες εκατομμύρια έτη, όπως ο πέτρινος Όλυμπος, καθώς λέει η γεωλογική επιστήμη, ζει τώρα 140 εκατομμύρια έτη, ποτέ δεν γίνεται πηλός, δεν γίνεται χώμα ή λάσπη, όπου διαβιούν τα σκουλήκια, η "πέτρα" ποτέ δεν βρωμάει, όπως βρωμάει το χώμα που βαλτώνει, ούτε μεταβάλλεται ανάλογα με την υγρασία, ούτε παρασύρεται ανάλογα με την εποχή, όπως υφίσταται και παθαίνει το χώμα, ο πηλός, η λάσπη, ο βούρκος. Είναι άλλο υλικό η "πέτρα" και άλλο υλικό το "χώμα" ...; Είναι αθάνατο υλικό το ένα και θνητό υλικό το άλλο. Οι Έλληνες είναι φτιαγμένοι από αθάνατο υλικό. Οι απόγονοι του Αδάμ από θνητό.
Πόσες "πέτρες" πέταξαν πίσω τους ο Δευκαλίων και πόσες η Πύρρα, για να δημιουργηθούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, δεν ξέρουμε. Ίσως ο αριθμός 144.000 που αναφέρεται στις Γραφές, να αναφέρεται καλυμμένα σε αυτόν τον αρχαίο Μύθο ...;
Ας επανέλθουμε όμως στο αρχικό θέμα:
Ελ, που σημαίνει ήλιος λαμπρός, φως + λας (εξ ου και «λαός») που σημαίνει ΠΕΤΡΑ = Ελ-λάς. Στην Λακωνία υπήρχε αρχαία μεγάλη πόλη με το όνομα Λας ή Λάας. Η λέξη «Λας» συναντάται και ως αρχαία Ασιατική λέξη που σημαίνει «πνεύμα» ή «ουράνιος». Εξ ου και η πρωτεύουσα του Θιβέτ «Λάσσα».
Είναι προφανές ότι με τη λέξη "πέτρα" εννοείται στον μύθο κάτι άλλο, άγνωστο σε μας τι ακριβώς, σίγουρα όμως πνευματικά υψηλό, το οποίο συμβολίζεται με την πέτρα, για να δοθεί με κατανοητό τρόπο η ιδιότητα της στερεότητας, αλλά και της αθανασίας. Η απόπειρα να αποκωδικοποιηθεί η "πέτρα" θα έδινε - νομίζουμε - την ψυχή. Αλλά και τον λαό. Δεν είναι όλοι λαός ...;
{ Ό,τι εννοούμε σήμερα με τη λέξη «λαός», δεν έχει καμία σχέση με την πρωτογενή έννοια της λέξης. Έχουμε και εδώ μια ένοχη απόκρυψη - αντιστροφή της αρχικής σημασίας. Λαός είναι η ομάδα εκείνη των αρίστων, αυτούς μάλλον εννοεί ο Πλάτων, η ομάδα των σοφών δασκάλων - πολεμιστών που κατάγεται από τις ολιγάριθμες "πέτρες" του Δευκαλίωνος, όχι από το σαθρό και μεταβαλλόμενο "χώμα" του Αδάμ. Ο λαός δεν είναι η μάζα ...; Η γνωστή λαϊκή ρήση «δεν είμαστε λαός», η οποία ορίζει και το μέτρο της σύγκρισης με το καλό, όσο και αν σηματοδοτεί σήμερα έναν ελαφρύ αυτοσαρκασμό, δεν παύει να υπαινίσσεται και τελικά να δηλώνει μια αρχαία αλήθεια, έστω με υποτυπώδη τρόπο ...;}
Στον απόηχο αυτού του «άλλου», ακόμα και ο Χριστός (ή μάλλον οι κατοπινοί αρχιτέκτονες και οικοδόμοι του Χριστιανισμού, υιοθετώντας αυτόν τον αρχαίο μύθο και παραλλάσσοντάς τον, καθώς έγινε και με τόσους άλλους μύθους) ήθελε την εκκλησία του να βασίζεται στον Σίμωνα, τον οποίο (καθόλου τυχαία) μετονομάζει σε Πέτρο για να παραστήσει, όπως είπε, την (στέρεη) "πέτρα", τον θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο «θα οικοδομήσει την Εκκλησία Του». Στο ρήμα αυτό στηρίχθηκε δογματικά και ο πάπας της Ρώμης (στη Ρώμη δολοφονήθηκε ο Πέτρος, εξ ου και το προνόμιό της) και διεκδίκησε τα πρωτεία της παγκόσμιας χριστιανικής Εκκλησίας, δόγμα που προκάλεσε το σχίσμα, τις σταυροφορίες, τη διάβρωση της Ανατολικής (Βυζαντινής) αυτοκρατορίας και, τελικά, την υποταγή της στον Τούρκο. Όχι δηλαδή ότι θα συνέβαινε κάτι καλύτερο για τον Ελληνισμό, αν ΔΕΝ έπεφτε η Κωνσταντινούπολη το 1453 και συνέχιζε την διαδρομή της η Βυζαντινή αυτοκρατορία, όμως το παραθέτουμε εδώ με τον τρόπο που είναι εμπεδωμένο στη συνείδηση των πολλών ...;
{ Μιας και αναφέραμε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για την οποία τόσο πολύ καμαρώνουμε σα γύφτικα σκεπάρνια επίσης και κοπτόμεθα γι' αυτήν, ας σημειώσουμε την σημαντική (όσο και άγνωστη στους πολλούς) πληροφορία, ότι: Ο πρώτος που εισήγαγε τον όρο «Βυζαντινή αυτοκρατορία» ήταν ο Ιερώνυμος Βολφ μόλις το 1562, εκατό χρόνια ΜΕΤΑ την κατάλυσή της. Ο πρώτος Έλληνας που αποδέχτηκε τον όρο, ήταν ο Αδαμάντιος Κοραής μόλις το 1807... Μέχρι το 1453 ή μάλλον μέχρι το 1562, η επωνυμία ήταν: Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, εξ ου και ο δικέφαλος αετός! Ξεχνούν δ ε όλοι ότι επί τριακόσια χρόνια πριν την Τουρκοκρατία, ολόκληρος σχεδόν ο ηπειρωτικός Ελλαδικός χώρος ήταν Σλαβοκρατούμενος. Ξεχνούν επίσης σκοπίμως τον διαυγή Ελληνικό Λόγο του Γεωργίου Γεμιστού ή Πλήθωνος, επίκαιρο ακόμα και σήμερα, αφού ήθελε «την γεωργική γη ν' ανήκει μόνο σ' εκείνους που την δουλεύουν, για όσο την δουλεύουν», τα χειρόγραφα του οποίου (ως αντιχριστιανικά) έκαψε το 1460 ο διορισμένος από τον Μωάμεθ πατριάρχης Γεννάδιος.
Αποσιωπά η επίσημη Ιστορία ότι, ΑΝ οι Παλαιολόγοι άκουγαν τον Πλήθωνα και εφάρμοζαν τα «σοσιαλιστικά» μέτρα, τα οποία αγωνιωδώς τους πρότεινε, οι Τούρκοι ποτέ δεν θα έπαιρναν την Πόλη ...;
Υλοποιώντας την επιθυμία του δασκάλου τους οι μαθητές του Πλήθωνος το 1459 δημιούργησαν στην Φλωρεντία τελικά της Ιταλίας την Πλατωνική Ακαδημία, δίνοντας έτσι Ελληνικό φως στην Ευρώπη, την ώρα που ο Ελληνικός τόπος βυθιζόταν στο απόλυτο σκότος του Μωάμεθ και του Γεννάδιου...
Είναι λοιπόν καταφανής η ύποπτη προσπάθεια να Ελληνοποιηθεί εκ των υστέρων μια αυτοκρατορία, η οποία πολιτεύτηκε ανθελληνικά σε όλη την διάρκειά της, μέχρι και την τελευταία της ώρα. Την ανάγκη αυτή την είχε προφανώς το ιερατείο, ώστε με την (ευφυή όντως) Βυζαντινοποίηση να νομιμοποιήσει την συνέχειά του, αλλά και να εξαγνιστεί για την εξουσιαστική συμπόρευσή του μαζί της, να στήσει έτσι όρθιο τον υποτιθέμενο Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό. Για «να δέσει» έτσι και τη νέα σκλαβιά του ακατάβλητου Ελληνισμού που επέμενε ν' ανασαίνει στις κόχες του.
Ας σημειώσουμε παρενθετικά και το εξής: Μπόλικη (τόσο μπόλικη, που γίνεται ύποπτη) είναι η εθνική "παρηγοριά" που πήραμε στο σχολείο γενιές και γενιές, ότι δηλαδή «η Ρώμη υποδούλωσε την Ελλάδα με τα όπλα και η Ελλάδα υποδούλωσε τη Ρώμη με το πνεύμα». Απλώς μας «χρύσωναν το χάπι». Μέσα στον ευτελισμό μας αυτό, σιγά μην έπρεπε να βαυκαλιζόμαστε κιόλας που «υποδουλώσαμε τη Ρώμη και ακολούθως την Ευρώπη και την Αμερική με το Ελληνικό πνεύμα» ...; Ποιοι; Εμείς; Που δεν ελευθερωθήκαμε ποτέ μετά το 146 π.Χ.; Και δεν βάλαμε ποτέ στη νεοελληνική ζωή μας το αρχαιοελληνικό πνεύμα, το οποίο, ναι, εντάξει, γοήτευσε τη Ρώμη και τον κόσμο όλο;}
Η "πέτρα" είναι ένα ισχυρό αρχαίο σύμβολο, θεμελιώδες συστατικό της λέξης και της έννοιας «Ελ-λάς». Λογικά λοιπόν θα ήταν άπρεπο, αλλά και παραπειστικό, ν' αποσυνδέονται οι Έλληνες από το τι συμβολίζουν οι "πέτρες" που πέταγαν πίσω τους ο Δευκαλίων και η Πύρρα.
Μοιραία θα πάει τώρα το μυαλό ότι στα σχολεία της σύγχρονης Ελλάδας δεν διδάσκεται στα παιδιά η Ελληνική μυθολογία (πράγμα που θα διευκόλυνε και την αποκωδικοποίηση των μύθων) διδάσκεται όμως αδιαπραγμάτευτα η Εβραϊκή. Και μαθαίνουν οι Ελληνόπαιδες ότι ο Αδάμ, ο πρωτόπλαστος (τι ψέμα!) ο πρόγονος, λέει, όλων των ανθρώπων, γεννήθηκε από χώμα, από πηλό. Στην Παλαιά Διαθήκη (που μέσω του Χριστιανισμού επικράτησε εδώ και 2000 χρόνια σε ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο) η γυναίκα δημιουργείται από το πλευρό του (χωμάτινου) Αδάμ. Έτσι - μεταξύ άλλων δεινών - γεννήθηκε η λέπρα της πατριαρχίας και της φαλλοκρατίας. Ίσως δε ΑΥΤΟ να συνιστά και την αγεφύρωτη μυθολογική διαφορά ανάμεσα στον Έλληνα (πέτρα) και τον Αδάμ (χώμα).
Μα, ναι, και ο άνθρωπος στα Αγγλικά λέγεται Homo. Δηλαδή ...; χώμα! Ο δε ουμανισμός, που πολιτογραφήθηκε βαρύγδουπα ως ανθρωπισμός, δεν είναι παρά ένα χωμάτινο (δηλαδή ένα ποταπό) κατασκεύασμα, σκόνη και κουρνιαχτός, όπως ψέλνουν οι παπάδες στις κηδείες.
Εις επίρρωσιν των λεχθέντων θα σημειώσουμε το ερώτημα: Εν μέσω απείρων επωνυμιών, ποιον (υπεράνω των τοπικών φύλων) Έλληνα εννοεί η ρήση «πας μη Έλλην βάρβαρος» και, επίσης, ποιους (υπεράνω των κατοίκων, αλλά και των ιδιαιτεροτήτων αυτού του τόπου) Έλληνες εννοεί ο παιάν που ακούστηκε ουρανομήκης στην Σαλαμίνα πριν τη ναυμαχία; Γιατί ο παιάν εκείνος (όπως μας τον παρέδωσε ο Αισχύλος) "θυμήθηκε" την έσχατη ώρα, τόσο ξαφνικά, τους Έλληνες, ενώ μέχρι εκείνη την ώρα ξέρουμε ότι κάτοικοι αυτού του τόπου ήταν οι Θηβαίοι, οι Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες, οι Μακεδόνες, οι Ίωνες, οι Αιτωλοί, οι Αχαιοί κ.λ.π.; «Ω παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδα, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων, νυν υπέρ πάντων αγών».
Ας θυμηθούμε, επίσης, την αναφορά του Μεγάλου Αλεξάνδρου αμέσως μετά τη μάχη του Γρανικού: «Αλέξανδρος Φιλίππου και Έλληνες, πλην Λακεδαιμονίων ...;».
Για το ποιοι ήταν αυτοί οι λίγοι Έλληνες, εκπρόσωποι - πολεμιστές των Ελληνικών πόλεων απέναντι στους άλλους (οι οποίοι έφεραν το όνομα «Έλληνες», επειδή μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα) αρκεί η πληροφορία ότι στη μάχη της Ισσού το 333 π.Χ. ο στρατός του Αλεξάνδρου (40.000 πεζοί και 7.000 ιππείς) κατατρόπωσε τους 600.000 Πέρσες, μεταξύ των οποίων εμάχοντο 30.000 επίλεκτοι Έλληνες μισθοφόροι. Μάλλον θα έπρεπε να λέμε: Ελληνόφωνοι. Οι οποίοι ήταν οι μόνοι που σεβόταν ο Αλέξανδρος στη μάχη. Τους Πέρσες δεν τους υπολόγιζε. Ήταν δε όσοι περίπου και οι πολεμιστές του Αλεξάνδρου, όμως αυτό δεν έφτανε ...; Στη μάχη αυτή σκοτώθηκαν 110.000 Πέρσες και Μηδίσαντες «Ελληνόφωνοι». Ο Αλέξανδρος έχασε μόλις 450 πολεμιστές ...; Ε, δε γίνονται αυτά! Δεν είναι θέμα σωματικής ρώμης. Ούτε καν στο πεδίο της μάχης. Δεν είναι ούτε καν θέμα στρατιωτικής ευφυίας. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι μια ιδιότητα που παίζει τον ρόλο της. Ακατανόητη για τον μέσο νου.
Ε, λοιπόν, οι Ελληνικές νίκες στην Ισσό (και σε όλες τις άλλες μάχες του μεγάλου στρατηλάτη) και παλιότερα στις Θερμποπύλες, στο Μαραθώνα, στη Σαλαμίνα, σηματοδοτούν (διαχωριστικά από τους Γραικούς) την ολιγάριθμη πάντα παρουσία των δασκάλων - πολεμιστών Ελλήνων όχι μόνο απέναντι στους υπεράριθμους βαρβάρους, αλλά και απέναντι στους ισάριθμους Γραικούς, γεγονός που αναδεικνύει παραστατικά την αξία της πνευματικής (δηλαδή ουράνιας) ιδιότητας των Ελλήνων απέναντι στη γήινη των Γραικών.
Αφού φτάσαμε ως εδώ, ας το πάμε λίγο παρακάτω:
Για την λέξη «Έλλην» στην Αγγλική γλώσσα ΔΕΝ υπάρχει αντίστοιχη λέξη. Ας σκεφτούμε πονηρεμένα ότι είναι τουλάχιστον περίεργο. Υπάρχει μόνο η λέξη Greek που περιέργως μεταφράζεται ...; Έλλην. Από πού και ως πού, θα πεις! Ούτε για την λέξη «Ελλάς» υπάρχει αντίστοιχη Αγγλική λέξη. Υπάρχει μόνο η λέξη Greece. Που, αντίστοιχα, σημαίνουν «Γραικός» και Γραικία». Αν - αντίστοιχα με την Ελλάδα - ήθελαν οι Αγγλόφωνοι να πουν «Έλλην», όπως αντίστοιχα με την Γραικία είπαν «Greek», θα έπρεπε να γράψουν hellene ή heliin ή hallien ή halien ή alien. Λοιπόν, τη λέξη alien ή eilien (όπως τη βρήκαμε στα λεξικά) την κράτησαν για ν' αποδώσουν μ' αυτή τη λέξη την έννοια «εξωγήινος». Μια λέξη που προφέρεται κάτι σαν «έλιεν». Alien ή eilien σημαίνει αλλοδαπός, εξωγήινος, άγνωστος, ξενικός. Αλλά ο ήχος αυτής της Αγγλικής λέξης τι σας θυμίζει; Μήπως (μασημένα) ...; Έλλην;
Η λέξη hal-lien της Δύσης έχει την ίδια εννοιολογική σημασία με τη λέξη «λας» (και Λάσσα του Θιβέτ) της Ασίας ...;
«Θέλεις ν' αγιάσεις, αλλά δε σ' αφήνουν οι διαόλοι». Θέλεις να γίνεις ορθολογιστής, αλλά δε σ' αφήνουν οι αμέτρητες συμπτώσεις. Συνυπολογίζεις την πληροφορία ότι η Αγγλική ενσωμάτωσε χιλιάδες Ελληνικές λέξεις με την Ομηρική ή την πρωτογενή τους έννοια, όχι βέβαια με την τρέχουσα, την δική μας, τη νεοελληνική. Και λες: Να ήξεραν τάχα τότε εκείνοι οι Άγγλοι (που ενσωμάτωσαν στη βαρβαρική τους γλώσσα Ελληνικές πρωτογενείς έννοιες και αλήθειες) αυτό που ήθελαν παντί τρόπω να ξεχάσουμε εμείς; Να είναι τυχαίο ότι και στα αρχαία Ινδικά έπη οι «Γιαβάνες» (Ίωνες = Έλληνες) ήταν ιπτάμενοι και ταξίδευαν στ' άστρα; Να είναι άραγε τυχαίο ότι με τη λέξη aliens (εξωγήινοι) η κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλιγουντ (αντί τους θεούς, δηλαδή τους aliens = Έλληνες) παρουσιάζει κάτι εξωγήινες γλίτσες ή τέρατα;
{ Hellene, λοιπόν. Μήπως ο Τρωικός πόλεμος έγινε γι' αυτή την Hellene, γι' αυτήν την «Ωραία Ελλένη»; Μήπως δεν έγινε για την σύζυγο του Μενελάου, αλλά για την «Ωραία Ελλάδα»;}
Προσέξτε ποιο είναι το θέμα:
«Αυτούς» δεν τους ενδιαφέρει να ξέρεις εσύ (που ζεις μέσα στη μάζα) την πρωτογενή σημασία ή την αρχική έννοια της λέξης alien (που, μασημένα έστω, προφέρεται «έλιν» = Έλλην). Το αντίθετο μάλιστα. Θέλουν η λέξη αυτή, αφενός να ξεχνάει την ψυχή της, αφετέρου να φορτίζεται αρνητικά, όταν προφέρεται, θέλουν να «δολοφονείται» στην προφορά της και στην ουσία της, θέλουν ο ήχος της (κατά την εκπομπή) να γίνεται προσβλητικός για τον κάτοχό της. Γι' αυτό και την ταύτισαν με ό,τι πιο αποκρουστικό και αηδές! Βέβαια είναι σα να παραδέχονται ότι οι Έλληνες είναι κάτοικοι του ουρανού! Έτσι δεν είναι; Όμως η αρνητική φόρτιση της λέξης παράγει με την «σκοτωμένη» προφορά της έναν αντίστοιχα χαμηλό κραδασμό, μια χαμηλή και μαύρης απόχρωσης συχνότητα. Ακυρώνει την τελειότητα και παραμορφώνει την μαθηματικότητα της Ελληνικής γλώσσας για να προκαλέσει διαταραχή και δυσαρμονία στο σύμπαν. Δεν σας κάνει εντύπωση ότι η Αγγλική ενσωμάτωσε πολλές δεκάδες χιλιάδες Ελληνικές λέξεις, όμως όλες τις πρόφερε μασημένες; Αφού τους άρεσαν οι λέξεις και τις χρειάζονταν, ας τις έπαιρναν αυτούσιες, με τον προσήκοντα σεβασμό! Αφού σου αρέσει η Ελληνική γλώσσα, αφού η δική σου είναι αχαμνή και λειψή, μίλα Ελληνικά! Γιατί τα παραποιείς, γιατί τα μασάς; Όταν οι νεοέλληνες μαθαίνουμε ξένες γλώσσες, πασχίζουμε να τις προφέρουμε κατά το δυνατόν αυθεντικά! Πολλοί μάλιστα πάνε και στο Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη «για να πάρουν προφορά» τα πουλάκια μου! Για να μιλούν τέλεια Αγγλικά, με γνήσια προφορά! Το ίδιο κάνουμε κάθε φορά που ενσωματώνουμε Τούρκικες, Ιταλικές ή Γαλλικές λέξεις! Το πολύ - πολύ να τις Ελληνοποιήσουμε βάζοντας μια κατάληξη της προκοπής ...;
Αυτοί όμως πήραν τις χιλιάδες Ελληνικές λέξεις, τις οικειοποιήθηκαν και τις παραμόρφωσαν, τις τσαλαπάτησαν ΟΛΕΣ, χωρίς ούτε μία εξαίρεση τις μάσησαν και τις έφτυσαν. Η πράξη είναι επαναλαμβανόμενη δεκάδες χιλιάδες φορές για να την θεωρήσει κανείς άνευ δολιότητος ...; Ήταν μια πράξη σκόπιμης παραμόρφωσης του ήχου, της δόνησης, της συχνότητας. Η παραποίηση της προφοράς των Ελληνικών λέξεων είναι ένα οργανωμένο γνωστικό σχέδιο για αλλοίωση της «Ελληνικής εκπομπής», ώστε ν' αποστέλλεται λάθος μήνυμα στο διάστημα ...;
Έτσι ο κραδασμός αυτός, η δόνηση, η συχνότητα, ο παλμός της προφερόμενης λέξης εκπέμπεται στο σύμπαν, όπου συλλαμβάνεται (καθώς θα έλεγε και ο νομπελίστας φυσικός Stephen Hawkings) από τους ουράνιους ως συκοφαντία, ως απέχθεια, μα κυρίως ως φόβος (ή παραίτηση) των ανθρώπων. Ο κάθε χρήστης της λέξης, εν αγνοία του, γίνεται στρατιώτης του στρατού κατοχής της γης ...; Και στις διαστάσεις του κόσμου μία κακή ή μια καλή λέξη ενός ανθρώπου ακούγεται σαν ιαχή ...;
{Για το αν όντως η ανθρώπινη σκέψη - όπως άλλωστε και το φως - είναι ήχος ή συχνότητα ή κραδασμός, που εκπέμπεται στο άπειρο για να συλληφθεί από τους κατοίκους του ουρανού, δεν έχετε παρά να παρατηρήσετε την (ανεξήγητη άλλως πώς) συμπεριφορά που επιφυλάσσουν για τους ανθρώπους οι σκύλοι και οι γάτες. Κατά την επιστήμη, αυτά τα εκπληκτικά ζώα βλέπουν και ακούνε πράγματα που δεν βλέπουν και δεν ακούνε οι άνθρωποι. Η ανακάλυψη πάντως δεν είναι ότι οι σκύλοι "βλέπουν" το μαύρο χρώμα του φόβου στην αύρα του ανθρώπου και του επιτίθενται, ενώ ποτέ ΔΕΝ επιτίθενται στον ατρόμητο ή τον άφοβο. Στα χωριά ακόμα σήμερα τον ζητιάνο που δεν γαβγίζουν οι σκύλοι, τον λένε Χριστό. Έχουν καταγραφεί ως θαύματα τέτοια περιστατικά. Δεν υποψιάζονται ότι απλώς έμαθε ο ζητιάνος να μην φοβάται τους σκύλους ...; Η ανακάλυψη λοιπόν είναι ότι η αύρα των ανθρώπων γίνεται μαύρη στον φόβο, όταν οι άνθρωποι τρομοκρατούνται, και φωτεινή, όταν ευτυχούν. Επιστημονικό δεδομένο, το οποίο καταδεικνύει γιατί θέλουν οι εξουσιαστές να κρατάνε τη μάζα σε καθεστώς φόβου και τρόμου και πόσο σημαντικό εργαλείο είναι γι' αυτούς η κρατική και η άλλη τρομοκρατία. Οι δε γάτες "ακούνε" την ανθρώπινη σκέψη! Δεν είναι τυχαίο που στην Αίγυπτο θεωρούνταν ιερά ζώα. Εντοπίζουν τον αγαπημένο τους άνθρωπο πίσω από ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, χωρίς να μπορούν να τον δουν ή να τον μυρίσουν. Η ανακάλυψη εδώ δεν είναι ότι οι γάτες έχουν αυτή την ικανότητα, αλλά ότι η ανθρώπινη σκέψη είναι ήχος, είναι μία συχνότητα, ένας κραδασμός που συλλαμβάνεται από τις γάτες. Επιστημονικό δεδομένο, το οποίο καταδεικνύει γιατί θέλουν οι εξουσιαστές να ελέγχουν με ορισμένο τρόπο το πολιτιστικό προϊόν, τη μουσική, τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, την δημοσιογραφία ...;}
Λοιπόν, η Αγγλική λέξη Hell σημαίνει ...; «κόλαση»! Βάλε τώρα την κατάληξη "as" και θα έχουμε τη λέξη Hellas, η οποία από τα Αγγλικά στα Ελληνικά ερμηνεύεται πλέον κυριολεκτικά ως ...; «χώρα της κόλασης»! Υπάρχει δε και λέσχη μοτοσικλετιστών στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ με τίτλο Hells Angels (οι Άγγελοι της Κόλασης) ...;
Ε, είναι μια διαρκής ύβρις αυτό! Ύβρις, η οποία εκπέμπεται στους ουρανούς από εκατοντάδες εκατομμύρια Αγγλόφωνων, επί αιώνες, καθημερινά. Ποιος ξέρει πόση μαυρίλα συσσώρευσε στα ενδιαιτήματα των θεών ...;
Να μην υποθέσουμε, ότι οι Νονοί ήξεραν ποιοι είναι οι Έλληνες και ποιοι οι Γραικοί; Ας το υποθέσουμε. Έχουμε πια το δικαίωμα! Επειδή στην ίδια τους τη γλώσσα διαπιστώνουμε μία θεσμοθετημένη και διαχρονικά στερεοποιημένη συκοφαντία μεταφυσικού τύπου κατά του ουρανίου Έλληνα (όχι του νεοέλληνα, πόσες φορές θα το πούμε;) η οποία, αν και κρατάει κάμποσους αιώνες, αποδείχτηκε λίγη, αφού τώρα τελευταία δεν τους έφτανε (γιατί δεν τους έφτανε άραγε, τι φοβούνται και βιάζονται;) και (για να εμπεδώσει η Οικουμένη τον μέγα ψόγο, για να μην υπάρχει έστω ένας που δεν κατάλαβε, τώρα που το καθοδηγημένο από τους ίδιους φαύλο "Ελληνικό" κράτος τους έδωσε δικαιολογημένο πρόσχημα) πρόσθεσαν στις αηδιαστικές ιδιότητες του alien και εκείνες του τεμπέλη, του αγύρτη, του λωποδύτη, του κλέφτη, του ψεύτη και του απατεώνα.
Με όσα συμβαίνουν, μπορεί να πει κάποιος, ναι, μάλλον ξαναήρθε η ώρα της Σαλαμίνας. Του Μαραθώνα. Των Θερμοπυλών. Της Ισσού. Και ήρθε αυτή η ώρα, επειδή στις 2 Μαΐου 2010 "μπήκαν (για τα καλά) στην πόλη οι οχτροί". Η Greece κατ' ουσίαν χρεοκόπησε. Τυπικά θα συνεχίσουμε να είμαστε κράτος, αλλά πλέον θα είμαστε ένα άλλο κράτος! Με την φροντίδα των ξένων, ιδίως όμως των ντόπιων τεράτων, επιδοθήκαμε επί δεκαετίες στην βαρβαρότητα. Η προθεσμία που πήρε η χώρα, αφορά μόνο τον χρόνο για να προετοιμαστούν οι ξένες «Αγορές» και να διαχειριστούν τη «χασούρα» τους. Μετά θα μας αφήσουν στο έλεος των αδυναμιών μας ...; Αυτοί δεν θα χρειάζεται να κάνουν τίποτα πια εναντίον μας ...; Φτάνουν οι δικές μας αυτομαστιγώσεις, Φτάνουν οι αφροσύνες και τα εγκλήματα εναντίον της Ελλάδας που έγιναν από τους αιρετούς μας κυρίως στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ...;
Μπήκαν οι οχτροί και θέλουν τις επόμενες δεκαετίες (τι λέω;) θέλουν για πάντα, να είμαστε δούλοι τους. Τους στρώσαμε το χαλί να μπουν. Όχι, δεν τους έστρωσε το χαλί αυτή η κυβέρνηση! Το χαλί το έστρωσαν ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις που πέρασαν. Οι ανίκανες κυβερνήσεις. Και όχι (καθώς λένε) μόνο οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης. Με τη φράση αυτή αθωώνουν ελαφρόμυαλα την επτάχρονη δικτατορία, που ήταν η απαρχή της τελευταίας φάσης του κακού! Αθωώνουν όλες τις πριν από την δικτατορία κυβερνήσεις. Η αιτία της χρεοκοπίας της χώρας δεν είναι μόνο το τεράστιο εξωτερικό χρέος, που τάχα ήταν μηδενικό το 1974 και διογκώθηκε στη Μεταπολίτευση. Αιτία είναι το ψυχικό έλλειμμα, η από ιδρύσεως πνευματική μας αδυναμία, η αιχμαλωσία του νεοσύστατου κράτους στις εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις, η απουσία Ελληνικής συνείδησης που εκφράστηκε πολιτικά με τις αλμπάνικες παρεμβάσεις στη γλώσσα (βλ. μονοτονικό). Ένας λαός που δεν έπαψε ποτέ να αισθάνεται δούλος, είτε στον Τούρκο, είτε στον Θεό, είτε στον κυβερνήτη του.
Όπως και νά 'χει, εμείς και οι επόμενες γενιές, τα παιδιά μας, οι γυναίκες μας, τα εγγόνια μας, τα δισέγγονά μας, θα δουλεύουμε σαν τα σκυλιά, θα πηγαίνουμε στη δουλειά σαν στρατιωτάκια στη σειρά, κανόνισαν δε από το μισθό μας να μην περισσεύει δεκάρα, ούτε για το καρβέλι, όσο χρήμα και αν βγάζουμε, μισθολογικό ή επιχειρηματικό, θα το πληρώνουμε στα ταμεία τους, αλλά το συλλογικό μας χρέος ολοένα θα μεγαλώνει. Εάν δεν γίνει κάτι συνταρακτικό και σύντομα, αυτή τη χώρα θα την κυβερνήσουν στα μελλοντικά χρόνια οι φίλεργοι Αλβανοί.
Όπως στα «ξύλινα τείχη» της Σαλαμίνας τόσο λίγοι έσκιαξαν τόσο πολλούς και ποτέ ξανά, ούτε πριν, ούτε μετά, έτσι και σήμερα, με τους Μηδίσαντες επίσης απέναντί τους, οι (πάντα) ολιγάριθμοι Έλληνες, οι φτιαγμένοι από "πέτρα" και όχι από χώμα, οι απόγονοι του Έλληνα και όχι του Αδάμ, οι απωθημένοι σήμερα στη Χώρα της Λησμονιάς, καλούνται ν' αφυπνιστούν και (βγαίνοντας από την μεταφυσική κόχη τους) να ελευθερώσουν από τον Νεοπερσικό Δεσποτισμό την πατρίδα, τα παιδιά, τις γυναίκες, τα ιερά των πατρώων θεών, τους πατρογονικούς τάφους. Τώρα είναι (πάλι) για τα πάντα ο αγών! Είναι μάλλον ο ΤΕΛΙΚΟΣ αγών. Δεν είναι αγών με σπαθιά και δόρατα ή τριήρεις, ούτε με καλάσνικοφ και πυραύλους. Είναι ένας αγών συν - παράστασης στον Εχετλαίο.
Αναρωτιέται κανείς: Αν εφαρμόζαμε το «μηδέν άγαν» στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και ξοδεύαμε όσα κερδίζαμε, αν το κράτος μας δεν σπαταλούσε αλόγιστα το δημόσιο χρήμα σε φρου - φρου κι αρώματα, αν δηλαδή ξόδευε η κυβέρνηση μόνο όσα εισέπραττε (όχι όπως τώρα που εισπράττει 60 δις ευρώ και ξοδεύει 120 δις ευρώ ετησίως) ναι, τόσο απλά, όπως κάνει ο κάθε νοικοκύρης στο σπίτι του, αν κάθε κυβέρνηση δεν διόριζε αβέρτα κόσμο στο Δημόσιο και θα έπρεπε να δανείζεται από «τις αγορές» για να πληρώσει τους μισθούς του, σήμερα θα ήμασταν ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, θα ήμασταν τόσο απλά ένα παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση, θα είχαμε πετύχει ένα οικονομικό θαύμα, διότι, παράλληλα, όσοι δεν θα είχαν διοριστεί στο Δημόσιο, θα είχαν δημιουργήσει παραγωγικές μονάδες, τα προϊόντα των οποίων θα ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο, άσε που θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας για όλους!
Λοιπόν, δωροδοκία δεν είναι μόνο η μίζα των πολιτικών, ο διορισμός στο Δημόσιο ήταν μια δωροδοκία των πολιτών για να υλοποιηθεί ανεμπόδιστα το σχέδιο αλώσεως της χώρας! Πώς είναι δυνατόν η Γερμανία των ογδόντα εκατομμυρίων κατοίκων να έχει μόνο 450.000 δημόσιους υπαλλήλους και η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων κατοίκων να έχει 1.000.000 δημόσιους υπαλλήλους; Ε, δεν είναι δυνατόν! Συγκριτικά ή αναλογικά με την Γερμανία θα έπρεπε να έχουμε μόλις 56.000 δημόσιους υπαλλήλους! Μην ξεχνάμε δε, ότι παράλληλα με τους διορισμούς αναπτύχθηκε σχέδιο αλλοίωσης του Ελληνικού τρόπου ζωής από την διατροφή μέχρι την διασκέδαση, ώστε να μην ξεφύγει κανείς ...; Μα, προπαντός, στήθηκε έτσι ο ιστός, ώστε να μπορούν ν' αναδειχτούν σε προσωπικότητες μόνο οι υποταγμένοι στο σύστημα και οι ευθυγραμμισμένοι με την σχεδιασμένη λογική, την ίδια στιγμή που θα εξανδραποδίζονταν όσοι ήθελαν αλλαγές ή βελτιώσεις, πολλώ δε μάλλον ανατροπές ...;
Αυτοί που έφεραν σε πέρας αυτό το απαίσιο σχέδιο, είναι προδότες της Ελληνικής πατρίδας. Αν δεν είναι προδότες, είναι τρελοί, είναι παράφρονες. Αν δεν είναι προδότες ή παράφρονες, είναι ανίκανοι και ανάξιοι. Μ' αυτούς δε τους τύπους οι Έλληνες δεν έχουν καμία σχέση ...; Αδίκως λοιπόν και δολίως αποδίδονται οι κατηγορίες στους Έλληνες ...;
Και κάτι ακόμα: Τα μέτρα που μας επέβαλλε το ΔΝΤ το 2010, έπρεπε να τα έχουμε πάρει μόνοι μας εδώ και δεκαετίες. Υπ' αυτήν την έννοια καλώς και δικαίως ελήφθησαν αυτά τα μέτρα, έστω την ύστατη ώρα. Η προδοσία έγκειται στο ότι δεν τα αποφασίσαμε εμείς οι ίδιοι, εγκαίρως, καθώς οφείλαμε απέναντι στην ωμ
Περισσότερα... »
όταν σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν πουτάνες που κλαίμε όταν μας κόβουν το μερίδιο από τα δεδουλευμένα μας και όταν αυξάνουν τα ποσοστά παρακρατήσεων των υπηρεσιών που δίνουμε, ίσως πάρουμε μπροστά. Διότι εσύ με το σκυμμένο κεφάλι που νομίζεις ότι τελείωσε ο κόσμος γιατί μίκρυνε ο δικός σου μικρόκοσμος πρέπει να δεις από κάτοψη την όλη κατάσταση και να σταματήσεις να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Εκτός αν είσαι κομματοβολεμένο κτήνος και χάνεις τα ποσοστά από το νταβατζιλίκι. Εσύ κομματόσκυλο της όποιας παράταξης, ούτως ή άλλως πουτάνα είσαι εκ γενετής. Πεθαμένος από την μήτρα της μάνας σου. Προδοτική λανθάνουσα γέννα που πρέπει να εξαλειφθεί από κύτταρο χωρίς ίχνος οίκτου. Αλλά απευθύνομαι στον άλλον, σε αυτόν που δούλεψε, που ονειρεύτηκε έναν καλύτερο κόσμο και πέρα από τον κώλο του, που έκανε οικογένεια γιατί το πόθησε και όχι για τα μόρια διορισμού. Σε αυτόν που τα χέρια του ακόμα και στις τσέπες κρυμμένα γίνονται γροθιές όταν βλέπει το άδικο να εξελίσσεται μπροστά του κι ας μην είναι δική του δουλειά. Εσύ, λοιπόν, δεν έχεις κανένα δικαίωμα να φέρεσαι σαν πόρνη. Εσύ και μόνο εσύ έχεις το δικαίωμα να επιζήσεις και να ξαναρχίσεις από την αρχή. Αν σκεφτείς ότι στεναχωριέσαι για πολύχρωμα χαρτάκια με το όνομα χρήμα θα μειδιάσεις. Εσύ δεν γεννήθηκες για να ανταλλάσσεσαι, μην το κάνεις λοιπόν τώρα στα δύσκολα. Το χρήμα εφευρέθηκε για τους ανάπηρους στην ψυχή. Γι'αυτούς που δεν μπορούσαν να κατακτήσουν το όνειρο με την ψυχή τους αλλά να το κλέψουν από αυτούς που μπορούσαν να το δημιουργήσουν. Ρώτα τον εαυτό σου: Αν από αύριο το πρωί σου έδιναν 10,000 ευρώ μισθό μέχρι τον θάνατό σου, θα ήσουν καλά; Αν σκεφτόσουν ότι «είμαι πλούσιος αλλά πατρίδα να σταθώ δεν έχω» τότε είσαι από αυτούς που γεννήθηκαν με την κατάρα του Δικαίου. Έχεις δικαίωμα να πατάς αυτό το χώμα γιατί απ' ό,τι είδες η ελευθεριότητα να το πατά το τακούνι της κάθε πουτάνας μάς έφερε εδώ που μάς έφερε. Αν δεις καθαρά τα πρόσωπα όλων αυτών, που σε εκφοβίζουν με νομικίστικους και οικονομικούς όρους μέσω των ΜΜΕ καθημερινά, θα βάλεις τα γέλια. Πάρτους έναν- έναν και πες μου ποιον θα εμπιστευόσουν από αυτούς να σταθεί στο πλάι σου σε έναν πόλεμο που μπορεί να ξεκινήσει ίσως κι αύριο. Βρήκες κανέναν, διότι εγώ, όταν τους βλέπω τελευταία από κάτοψη, σκέφτομαι ότι σε έναν πόλεμο που ίσως ξεκινήσει αύριο, δεν θα περπατήσω μέχρι τα σύνορα να απωθήσω τον εχθρό. Θα πάω στα σπίτια τους. Από εκεί θα ξεκινήσω τον πόλεμο για να έχω τουλάχιστον τα νώτα μου σίγουρα. Να μην σκοτωθώ από εγχώρια πουτάνα, ούτε από εισαγόμενο νταβαντζή. Να σκοτωθώ από αυτόν που εγώ θα επιλέξω. Κάνει πολύ κρύο τις τελευταίες ημέρες και το πετρέλαιο έχει φθάσει στην τελευταία γραμμή στον λέβητα ενώ στο ντουλάπι έχουν μείνει τρία πάκα μακαρόνια, δύο κιλά ρύζι και δύο γάλατα. Ίσως αύριο να μην έχω καν σύνδεση να δω αν διάβασες τούτο το γράμμα. Σίγουρα αύριο όμως θα είμαι με 3 κουβέρτες πάνω μου και θα σε σκέφτομαι, Έλληνα, να είσαι κι εσύ στην ανάλογη θέση με μένα. Σήκωσε το κεφάλι σου, χάραξε τον δρόμο, σφίξε στην αγκαλιά το παιδί σου και ετοιμάσου για τα δύσκολα που δεν θα βρίσκουν λύση ούτε με όλο το χρυσό του κόσμου. Και πάρτο απόφαση ότι οι δικές σου πληγές δεν γιατρεύονται με χρήμα. Είναι τόσο βαθιές όσο και οι ρίζες τούτης της χώρας. Με εκτίμηση Simple Man 
Στην παραπάνω φωτογραφία, βλέπουμε τον απλό Έλληνα αστυνομικό, ο οποίος για μόλις 800 ευρώ, ρισκάρει τη ζωή του καθημερινά, για την ασφάλεια του πολίτη και το καλό της πατρίδας. Ναι φίλε αναγνώστη, έχεις σφάλει. Δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί γουρούνια, δεν έχουν όλοι ψυχολογικά προβλήματα και στυτική δυσλειτουργία. Υπάρχουν και οι μερακλήδες αστυνομικοί, που απλά θέλουν να ταΐσουν τις οικογένειες τους κάνοντας μια σίγουρη δουλειά και αγωνίζονται για έναν καλύτερο και ασφαλέστερο κόσμο, αδιαφορώντας για την άδικη κριτική και τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζουν. Ένας τέτοιος αστυνομικός είναι και ο φίλος μας που έζησε την κόλαση των αντιεξουσιαστών, οι οποίοι αν μη τι άλλο ξεχειλίζουν μίσος και αδιαφορία για την έννομη τάξη, και έχουν ως απώτερο σκοπό να καταστρέψουν την πατρίδα μας/τους/σας. Γιώργος Καθυστερημένος για τα ελληνικά ΜΜΕ Στην παραπάνω εικόνα βλέπουμε έναν επίδοξο δολοφόνο, ο οποίος πιθανόν να ήταν θύμα ενδοοικογενειακής Βίας, να έχει σεξουαλικά διαταραγμένη προσωπικότητα καθώς και σύνδρομο κοινωνικής κατωτερότητας, ανασφάλεια, σαδιστικές τάσεις και χαμηλό IQ. Ο επίδοξος αυτός δολοφόνος, προτίθεται για μόλις 800 ευρώ, να κάνει την αρρώστια του επάγγελμα με άλλοθι την οικονομική του ασφάλεια. Βασικές υποχρεώσεις του είναι : 1) Να υπακούει χωρίς να σκέφτεται 2)Να διαλύει πορείες με τη χρήση δακρυγόνων, πατώντας διαδηλωτές με το όχημα του ή προκαλώντας υλικές ζημιές φορώντας μαύρα ρούχα και κουκούλα 3)Να δέρνει συνταξιούχους, φοιτητές, γυναικόπαιδα κ.α. 4)Να πουλάει ναρκωτικά 5)Να πουλάει προστασία και 6)Να προστατεύει κλέφτες, εμπόρους ναρκωτικών, φοροφυγάδες κτλ. Ο επίδοξος δολοφόνος αυτός, λέγεται αλλιώς και αστυνομικός ή μπάτσος. Ο μπάτσος μοιάζει εξαιρετικά με τον άνθρωπο ως φιγούρα αφού μπορεί και στέκεται στα 2 πόδια με εξαιρετική ευκολία, αλλά παρουσιάζει άλλες σημαντικές διαφορές. Κυκλοφορεί σε αγέλες και έχει μουσούδα παρόμοια με του γουρουνιού, ενώ δεν έχει τη δυνατότητα να μιλήσει παρά μόνο να μουγκρίσει. Το δέρμα του είναι αρκετά πιο σκληρό από αυτό του ανθρώπου(χονδρόπετσος) και μπορεί εύκολα να γίνει άγριος και επιθετικός. Μεταξύ μπάτσων διαφορές δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο ευκαιρία αποδείξεως της θεωρίας. Αυτή η αηδία του δήθεν ανθρωπισμού πρέπει να σταματήσει κύριοι. Εάν είστε ανθρωπιστές, τότε να συμβάλλετε στο μη αφανισμό των τελευταίων ανθρώπινων χαρακτηριστικών που μας έχουν απομείνει και όχι να προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. Γιατί οι μπάτσοι άνθρωποι δεν είναι. Δεν είναι άνθρωπος κάποιος που επιλέγει να κάνει επάγγελμα, το να δέρνει αθώο κόσμο που διαμαρτύρεται για τα αυτονόητα. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις γιατί η φύση της δουλειάς του μπάτσου, δε χωράει εξαιρέσεις. Είναι σα να λέμε, καλός εγκληματίας. Δείτε και το πρόσωπο του γουρουνιού και του εύχομαι τα χειρότερα. 
Τίποτα δεν φαίνεται να κρατάει τον Γιάννη Μπουτάρη μετά την εκλογή του στο δημαρχιακό θώκο. Ξαφνικά ο Κεμάλ Ατατούρκ, οι Νεότουρκοι, οι μουσουλμάνοι και τα τζαμιά τους γίνονται τα κύρια θέματα στη μετά τον Παπαγεωργόπουλο Θεσσαλονίκη. Κάποιος που βλέπει όλα αυτά από απόσταση δεν μπορεί παρά να μειδιάσει και να σκεφτεί ότι το πρόβλημα της Θεσσαλονίκης δεν είναι μόνο ο εθνολαϊκισμός και τα οικονομικά σκάνδαλα της προηγούμενης διοίκησης του δήμου, αλλά η βαθύτατη αλλοτρίωση και η εκπληκτική ημιμάθεια των πρωταγωνιστών της πολιτικής ζωής της πόλης. Ας ξεκινήσουμε πρώτα απ' τον Μουσταφά Κεμάλ πασά Ο Κεμάλ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένας μιλιταριστής εθνικιστής, μέλος των Νεότουρκων και συνένοχος των αποφάσεων τους για τις γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, ο οποίος έδωσε την Τελική Λύση εξοντώνοντας οριστικά τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Ίωνες, Πόντιους, Ανατολικοθρακιώτες). Η πιο συμβολική στιγμή της πολιτικής του ήταν η συνειδητή καταστροφή της Σμύρνης και η σφαγή του χριστιανικού της πληθυσμού μετά το τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου και την αποχώρηση του ελληνικού στρατού. Είχε προηγηθεί η συστηματική εξόντωση του ελληνισμού στο μικρασιατικό Βορρά, στον Πόντο από κεμαλικές συμμορίες, όπως αυτή του Τοπάλ Οσμάν. Ίσως η πιο χαρακτηριστική έκφραση είναι αυτή του Ουϊνστον Τσώρτσιλ στα απομνημονεύματά του: "Ο Κεμάλ γιόρτασε το θρίαμβό του με τη μεταβολή της Σμύρνης σε τέφρα και την τεράστια σφαγή του εκεί χριστιανικού πληθυσμού". Αργότερα στην Ελλάδα, ο εγκωμιασμός του Κεμάλ Ατατούρκ υπήρξε βασικό στοιχείο του φασιστικού καθεστώτος του Ι. Μεταξά και συνδέθηκε με τη ρατσιστική αντιπροσφυγική πολιτική που ακολουθήθηκε το Μεσοπόλεμο. Ας πάμε τώρα στους Νεότουρκους Το κίνημα των Νεότουρκων υπήρξε ένα μιλιταριστικό εθνικιστικό κίνημα που «κρύφτηκε» στην αρχή πίσω από τα φιλελεύθερα συνθήματα της Γαλλικής Επανάστασης και καταχρηστικά μετονόμασε την παλιά Πλατεία Ολύμπου σε Πλατεία Ελευθερίας. Πολύ νωρίς όμως αποκάλυψε τις πραγματικές του προθέσεις. Ο Τζελάλ Μπαγιάρ (Celal Bayar) αναφέρει ότι οι Νεότουρκοι αντιμετώπιζαν τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως «εσωτερικά καρκινώματα». Έτσι, ο τουρκικός εθνικισμός, με κέντρο δράσης του την οθωμανική Θεσσαλονίκη, αποφάσισε το 1911 την επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξόντωση των γηγενών χριστιανικών εθνοτήτων. Τελικά, ο στόχος επετεύχθη! Οι γηγενείς χριστιανικές εθνότητες της Ανατολίας, οι Έλληνες και οι Αρμένιοι, εξοντώθηκαν ή εκδιώχθηκαν. Στην Πλατεία Ελευθερίας ξεκίνησαν οι διαδικασίες που λίγα χρόνια μετά οδήγησαν στις μεγάλες γενοκτονίες της Ανατολής. Στην πολιτική τους αυτή οι Νεότουρκοι συνεργάστηκαν με τον γερμανικό μιλιταρισμό, ο οποίος με την ναζιστική του μορφή λίγες δεκαετίες αργότερα θα προκαλέσει την καταστροφή της Ελλάδας με τη σκληρή Κατοχή του 1940-1944 και θα επιφέρει μεγάλη αιμορραγία στον ελληνικό πληθυσμό. Μεταξύ αυτών που θα εξοντωθούν μαζικά θα είναι και οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι θα συγκεντρωθούν στην Πλατεία Ελευθερίας, απ΄ όπου θα σταλούν στα στρατόπεδα θανάτου Εν κατακλείδι Γι' αυτό σου λέω μπάρμπα Γιάννη: Άφησε την ιστορία στους ιστορικούς. Όπως κάποιος άσχετος που θα επιχειρήσει να φτιάξει κρασί, το μόνο που θα καταφέρει είναι να παράγει ξύδι, έτσι κι εσύ ασχολούμενος με την ιστορία που δεν την ξέρεις -ούτε και την κατανοείς όπως αποδεικνύεις με τις παρεμβάσεις σου- δημιουργείς τερατογενέσεις. Και όσον αφορά τα προγράμματα τουριστικής ανάπτυξης που σκέφτεσαι, έχουν δίκιο κάποιοι που στο διαδίκτυο έγραψαν: «δεν θεωρώ τόσο απελπισμένους -ούτε τόσο εξωνημένους- τους Θεσσαλονικείς, ώστε για 30 αργύρια να μετατρέψουν την πόλη τους στη Μέκα του τουρκικού εθνικισμού και των Γκρίζων Λύκων ...;» * Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι ιστορικός 
gskastro Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010 9:01 πμ
