Στις 10 Αυγούστου 2007 έκανε την εμφάνισή του το πρώτο δοκιμαστικό κείμενο. Επισήμως το μπλόκ άρχισε να λειτουργεί τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους. Τέσσερα χρόνια σημαντικά. 16 μόλις μήνες πριν ο Αλέκτωρ λαλήσει.
Δεν απευθύνομαι ειδικά σε κάποιες ηλικίες. Οι μεγαλύτεροι θα τα πουν στους μικρότερους, οι μικρότεροι αν δεν καταλαβαίνουν θα ρωτήσουν τους μεγαλύτερους. Εκείνο που χρειάζεται είναι να αντιληφθούμε όλοι που βρισκόμαστε και τι πρέπει να κάνουμε.
Κατοικούμε σε μια χώρα όπως τόσος και τόσος κόσμος κατοικεί στην δική του. Έχουμε σαν κάτοικοι αυτής της χώρας κάποιες ιδιαιτερότητες. Μας ξετρελαίνει κυριολεκτικά να κατηγορούμε την χώρα μας χρησιμοποιώντας σωστές ή επίτηδεςλαθεμένες κατηγορίες. Μας αρκεί να εκδηλώσουμε ένα μίσος και μια απέχθεια για την χώρα μας. Να καταστρέψουμε ότι την αποτελεί. Το άλλο που μας συμβαίνει είναι ότι μόλις μας δοθεί η ευκαιρία ή μόλις μας το ζητήσουν προδίδουμε οτιδήποτε μας αφορά, και ας φαίνεται ότι αυτό δεν είναι σωστό. Έτσι για την χαρά της προδοσίας.
Μέσα στην πρώτη μας ιδιαιτερότητα περιλαμβάνεται και η αδιαφορία μας για ότι γίνεται σε βάρος της χώρας μας. Έτσι έχουμε φθάσει στο α μην του μηδενισμού μας σαν εθνική οντότητα, αλλά αδιαφορούμε.
Το ερώτημά μου είναι. Σας ενδιαφέρει να σώσουμε την χώρα μας και τον εαυτό μας; Αν ναι ...;.ας πάμε παρακάτω. Αν όχι σας παρακαλώ να σταματήσετε εδώ το διάβασμα. Δεν σας χρειάζομαι, επειδή μπορεί να κάνετε βλακώδη σχόλια και να με συγχύσετε.
Δέχομαι ότι μας έχουν στην μπούκα του κανονιού(δόγμα Κίσσιγκερ) και ότι έγιναν φιλότιμες προσπάθειες από τους εντεταλμένους ηγέτες μας για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δυσφήμηση της χώρας μας και των κατοίκων της. Καταβλήθηκαν πάρα πολλές προσπάθειες για την γελοιοποίηση και διαστρέβλωση της Ιστορίας μας, και το πέτυχαν. Χρηματοδότησαν και χρηματοδοτούν τις περιβόητες ΜΚΟ όπου διάφοροι σπουδαγμένοι αναπτύσσουν τα πρωτοφανή ανθελληνικά τους καθήκοντα (και αμείβονται, το τίμημα της προδοσίας). Οι υπεύθυνοι της χώρας προσπαθούν με όποιο τρόπο μπορούν να υπερχρεώσουν την χώρα, να την αποδιοργανώσουν, να την διαλύσουν. Ενώ υπάρχουν και άλλες χώρες σε παρόμοια κατάσταση ...;.φαίνεται ότι μόνον εμείς έχουμε την εντολή άνωθεν για την διαγραφή μας σαν χώρα και σαν έθνος από τον χάρτη της οικουμένης. Τους ενοχλεί το όνομα, τους ενοχλεί η κληρονομιά μας, τους φοβίζουν οι θαμμένες βαθειά δυνατότητες μας ...;..αυτές τις φρόντισαν τα ντόπια ιερατεία(βλέπετε να έκαναν καμία κίνηση ουσιαστικής συμπαράστασης;). Από το 1965 περίπου είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι είχαμε πάρει το πάνω χέρι σαν χώρα και βάλθηκαν να μας πνίξουν.
Όταν κάποιος δανείζεται συνεχώς και δεν παράγει τίποτα για να αποκτήσει το απαραίτητο χρήμα είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος του και θα καταλήξει αργά ή γρήγορα, να χάσει τα περιουσιακά του στοιχεία και να καταλήξει στην φυλακή. Πολύ - πολύ σύντομα σας περιέγραψα τι συμβαίνει. Βέβαια δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όσο φαίνονται εδώ. Υπολειτουργούμε σαν κράτος. Ας υπερλειτουργήσουμε σαν έθνος που σέβεται την κακοποιημένη του Ιστορία και τις αιματηρές θυσίες των προγόνων του παλιών και νέων για την ελευθερία αυτού του τόπου.
Το φταίξιμο δεν είναι ακριβώς δικό μας επειδή το είχαν μεθοδεύσει εδώ και χρόνια και σιγά αλλά σταθερά το προχώρησαν και το έφθασαν εδώ με διάφορες παχιές κουβέντες και αρλούμπες μεγαλόστομες, ακολουθώντας βήμα προς βήμα κάποιες εντολές που έχουν την ονομασία «πρωτόκολλα ...; ...; ...;..». Ο λαός που είναι κοπάδι και θέλγεται από αυτά πήγαινε σαν τον στραβό κουτάβι και ψήφιζε και ζητωκραύγαζε. Και νόμιζε ότι ο λαός κυβερνά!!!!!
Τώρα φθάσαμε στην ώρα της αλήθειας. Ο κλήρος πέφτει σε εμάς. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος να βοηθήσει. Μόνοι μας πρέπει να σωθούμε. Η συστράτευση είναι υποχρέωση μας ιερή. Μόνον με συλλογική προσπάθεια μπορούμε να βγούμε από το τέλμα. Χρειαζόμαστε ηγέτη θα μου απαντήσετε. Μα όλοι ήμαστε ηγέτες. Δεν χρειάζεται να έχουμε ούτε φανταχτερά ρούχα ούτε κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Ο ηγέτης ανακηρύσσεται δια βοής και είναι κοινά αποδεκτός κρινόμενος από τα έργα του και τις ικανότητές του. Ηλικίες που θα επωμισθούν το βάρος είναι οι μεταξύ 25 και 60 ετών. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Η κατάσταση όλο και δυσκολεύει. Οι υπεύθυνοι της κατάντιας μας, δύο πράγματα φοβούνται, το ξύλο και το πρόγκημα(δημόσιο διασυρμό). Το πρώτο είναι πράξη κολάσιμη από τον νόμο. Το δεύτερο προς το παρόν δεν είναι κολάσιμο, είναι ευρηματικό. Αυτό πρέπει να μεταχειρισθούμε. Το πώς είναι ζήτημα που θα πρέπει να σας απασχολήσει. Θα σας δώσω κάποιες ιδέες και κατευθύνσεις. Όμως από πρίν αρχίσουμε πρέπει να σχηματοποιηθούμε σε άτυπες ομάδες και να θελήσουμε να αγωνισθούμε. Εντοπίζουμε αυτόν που παρανομεί ή εκμεταλλεύεται ή ας πούμε χρηματίζεται παράνομα. Τότε μαζεύομαστε και αρχίζουμε την ενημέρωση του θύματος και του θύτη. Ας πούμε πρόχειρο δικστήριο του δρόμου ...;.απαγγελία κατηγορίας και καταδίκη ...;..ακολουθεί η εκτέλεση. Σύνθηματολογία και γιουχάϊσμα χωρίς να αγγίζουμε τίποτα. Χωρίς βιαιότητα. Οσο μπορούμε με ποιο μεγάλη δημοσιότητα.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος φίλος έχει μια υπόθεση σε κάποια δημόσια υπηρεσία και ο υπάλληλος για να το εξυπηρετήσει ζητάει κάποια χρήματα και μας το λέει. Η σε κάποιο Νοσοκομείο απαιτούνται λεφτά χωρίς απόδειξη για κάποια θεραπεία(φακελλάκι) ή κάποιο κατάστημα τροφίμων τα πουλάει με υπερβολικό καπέλο. Λύση το άμεσο, αφού ενημερωθεί το πρόσωπο γιατί θα το υποστεί, γιουχάϊσμα.
Αν δεν σας αρέσει η μεθοδολογία αυτή ευχαρίστως να αντιπροτείνεται κάτι δικό σας. Θα το αναρτήσω. Αυτό ήταν το επείγον σημερινό. Ο καιρός τρέχει. Η εκμετάλλευση των συνανθρώπων μας το ίδιο. Δεν ξέρω αν θα πρέπει να πιστέψουμε κάποιες άλλες ειδήσεις. Χρειάζονται διασταύρωση.
Αστερίων(ΚΒ)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Diaelefsis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
