
Ο πιο αμφιλεγόμενος βουλευτής των τελευταίων ημερών, ο «αντάρτης» Πέτρος Τατούλης, μου έκανε την τιμή να αποδεχθεί την πρόσκλησή μου και να γράψει ο ίδιος τα (+) και (-). Επειδή γνωρίζω πως θα με ρωτήσετε γιατί δεν του έθεσα ερωτήσεις, να επισημάνω πως δεν είμαι δημοσιογράφος. Τα σχόλιά του είναι στη διάθεσή σας, περιμένοντας την κριτική σας.
Πέντε + και πέντε – από τον Πέτρο Τατούλη
(+) Στον κ.Σταύρο Ξαρχάκο. Και την ξεκάθαρη θέση που πήρε απέναντι στο σύστημα με τη δήλωση του ότι «η χώρα, από την άποψη του πολιτικού πολιτισμού, θυμίζει σατραπεία και ότι το κράτος δίνει την εντύπωση χώρου που προσφέρεται για λαφυραγώγηση». Αντί να «ρίξουμε το ακόντιο μακρύτερα», πετάξαμε τον αθλητή….
(-) Στον κ.Γιώργο Αλογοσκούφη. Για τη δήλωση του περί ύπαρξης παρακράτους και διάφορων παράκεντρων, «τα οποία διοχετεύουν παραπληροφόρηση για πολιτικούς, είτε μέσω μπλογκ είτε άλλων μεθόδων, που παραπέμπουν στη λειτουργία οργανωμένου σχεδίου κατά του πολιτικού κόσμου». Παρεμπιπτόντως, ενημερωθήκαμε τι έγινε τελικώς με εκείνην την ασύμμετρη απειλή που βύθισε πέρυσι τέτοια εποχή τη χώρα στο θρήνο και μαύρισε ολόκληρες περιοχές του χάρτη; Διότι, αν πραγματικά η χώρα αντιμετώπιζε τέτοια απειλή, σε ποιο σημείο βρίσκονται οι έρευνες για την εξιχνίαση της υπόθεσης; Εύκολα μπορώ να απαντήσω: στο σημείο που θα βρίσκονται οι έρευνες για τα μπλογκς που έχουν οργανωμένο σχέδιο κατά του πολιτικού συστήματος σε έναν χρόνο από τώρα. Δύσκολο πράγμα ο ορθολογισμός τη σήμερον ημέρα και η κινδυνολογία/ συνωμοσιολογία ότι πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία.
(+) Στη νεαρή δωδεκάχρονη αθλήτρια, Αλβανικής καταγωγής. Την συνάντησα τυχαία σε νοσοκομείο της Αθήνας. Αν και πέφτοντας από τη δοκό χτύπησε στη σπονδυλική στήλη με αποτέλεσμα να μην μπορεί για την ώρα να κουνήσει τα άκρα της – ο κίνδυνος της παραπληγίας είναι σχεδόν βέβαιος- δεν το βάζει κάτω και πιστεύει ότι θα ξαναπερπατήσει. Εάν χρειαστεί θα μεταβεί μέσα στο προσεχές διάστημα σε ειδικευμένη κλινική του εξωτερικού.
(-) Στα «παπαγαλάκια» των media. Τους ξέρουμε όλοι. Βοά η πιάτσα. Κι όμως εκείνοι καθημερινά δίνουν το «αντικειμενικό» τους ρεπορτάζ, την ίδια ώρα που η τσέπη τους βαραίνει από τους παχυλούς μισθούς (άσπρους και μαύρους) που λαμβάνουν από υπουργικά γραφεία και διάφορα αφεντικά. Δεν είναι άλλωστε λογικό, μεγαλεκδότης φυλλάδας που πουλάει δεν πουλάει 1000 φύλλα, να εξανίσταται κάθε φορά που κάποιος καταφέρεται ενάντια στο μεγαλόψυχο αφεντικό του, όταν το τελευταίο του προσφέρει περί τα 4 εκατομμύρια ευρώ διαφήμισης ετησίως από την κρατική πίττα; Η χαύνωση στα δελτία των 8 καλά κρατεί, αλλά υπάρχει και άλλη Ελλάδα που επικοινωνεί αλλιώς...
(+) Στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ.Κάρολο Παπούλια. Για την ηχηρή του παρέμβαση στο θέμα της διαφθοράς και της σήψης του πολιτικού συστήματος. Κυρίως, όμως γιατί επέλεξε να δείξει την άλλη Ελλάδα, αυτή των αγροτών (που είχε φέτος καλέσει), των ανθρώπων που καθημερινά μάχονται να επιβιώσουν σε έναν δύσκολο και αφιλόξενο ιδιωτικό τομέα, των νέων που παρά την αναξιοκρατία βάζουν το στοίχημα της επιβίωσης και της καταξίωσης και το κερδίζουν. Ε! Αυτή είναι η Ελλάδα και όχι οι 5 – 6 επιχειρηματίες που οι πολιτικοί επέλεξαν για χρόνια να συναναστρέφονται…
(-) Στους πολιτικούς. Σ'αυτούς που ήταν παρόντες και νηφάλια παρακολουθούσαν τους κεραυνούς να πέφτουν στο κεφάλι τους, το οποίο μάλιστα κουνούσαν ρυθμικά, σαν να μουρμούριζαν «πες τα Χρυσόστομε!» Είτε δεν κατάλαβαν ότι ο πρόεδρος σε αυτούς αναφερόταν είτε πρέπει να φτιάξουν θίασο και να εκδράμουν στην Επίδαυρο…
(+) Στον κ.Αλέξη Τσίπρα. Στη σημειολογία της πρωτοβουλίας του να τον συνοδεύσει στο Μέγαρο η ευειδής μετανάστρια. Μπορεί να ήταν επικοινωνιακό τρικ, πλην όμως ήταν μια καλή ευκαιρία η κοινή γνώμη (ανάμεσα στα συνολάκια και τις γραβάτες) να ενημερωθεί για τους 500.000 συνανθρώπους μας, που ζουν στη χώρα, μιλούν ελληνικά, πληρώνουν φόρους, αλλά το ελληνικό κράτος κάνει πως κοιτάει αλλού…
(-) Στον κ. Αλέξη Τσίπρα. Και το καταγγελτικό υφάκι, που αναμασά την ίδια καραμέλα, χωρίς καμία πρόταση. Καλός ο ιδανικός του κόσμος. Καλά και τα νιάτα του. Μου θυμίζει ωστόσο έναν από τους πολλούς επαγγελματίες των κομματικών νεολαίων Βέβαια, η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για καριέρα αποδείχτηκε ευφυής. Διότι αν ήταν στη ΝΔ, το πολύ πολύ να του πρότειναν θέση ευρωβουλευτή ή γενικού γραμματέα στο Οικονομίας. Τη θέση του προέδρου αποκλείεται…Οπότε, δεν είναι λογικό για τον κ. Τσίπρα να είναι ιδανικός ο κόσμος;
(+) Στον 83χρονο πατέρα μου, που αρνείται να το βάλει κάτω. Αν και άρρωστος από καιρό, δίνει τη μάχη του και σήμερα μου χαμογέλασε για πρώτη φορά μετά από μήνες. Σαν να τα είδα τα πράγματα πιο αισιόδοξα…
(-) Στους πολιτικούς εκείνους που διανοούνται να μιλούν για συνασπισμό ΝΔ –ΠΑΣΟΚ. Καλή η συναίνεση, καλή η συνεργασία, αλλά απαιτούν κόμματα με αυστηρές δομές εσωτερικού ελέγχου, που μπορούν να απομονώνουν και να τιμωρούν τα κρούσματα διαφθοράς. Τέτοια δείγματα δεν έχει κανείς δώσει και τέτοιες προτάσεις φανερώνουν μάλλον την αγωνία ανθρώπων που μάχονται με όποιο αντάλλαγμα να κρατηθούν στην εξουσία. Άκουσα κάτι καλό σε ένα καφενείο της Αρκαδίας: «Αυτό θα θυμίζει το μεγάλο φαγοπότι…», έλεγε ένας 85χρονος παππούς.
Περισσότερα... »